चिनीकुमारी तःमां

चिनीकुमारी तःमां त्वालय् सकस्यां यःम्ह । सकसितं थः हे भाःपियाः माया याइम्ह । न्ह्याम्हेसियां न्ह्यागु पुजा जूसां थम्हं सःसिउगु ग्वाहालि याइम्ह । वया स्वम्ह कायपिं दु । म्ह्याय् छम्ह हे मदु । दकलय् न्हापांम्ह काय बूबलय् चिनीकुमारी तःमांया माजु तसकं लय्ताःगु थौं हे थें लुमं वया । जःलाखःला नं ‘छु बुल स्वये ? अहो ! काय हे बुइकल ला ? बांलात का ! वंश न्ह्याकीम्ह छम्ह ला दत का’ धाः लय्ताल ।

चिनीकुमारी तःमांया धाःसा म्ह्याय् छम्ह नं यल । कन्हय्–कंस बुरी जुइबलय् म्ह्याय् दःसा निता प्यता खँ नं ब्याकेजिउ धयागु वया मनसुवाः । म्ह्याय्या आशा यायां स्वम्हं काय हे बुल वया । लिपांम्ह काय बूबलय् ला ‘अँऽऽ हाकनं काय हे ला ?’ धयाथें सुयां ख्वाः अपाय्च्व चमकं ।

अप्वः आशाकुति जुइमजिउ धकाः म्ह्याय् बुइकेगु खँयात त्याग यानाः दुपिं कायपिंत हे बांलाक आखः ब्वंकाः तःधं मनू दयेकेगु तातुना ।
ई न्ह्याःवं लिसे कायपिं नं ल्याय्म्ह जुयावल । स्वम्हेसिया खः थाय् जिउथाय् लजगा नं दत । स्वम्ह दाजुकिजायात नं इहिपा यानाबिया मांबौनं थःगु धर्म पूवंकल ।

स्वम्ह स्वम्ह भमचात दुहां वःबलय् उमिगु न्हिला अले कालाकुलु हाःसलं तःमांया छेँ लसतां भय्बिल । सुख नक्सां न्ह्यानाच्वंगु उमिगु परिवारय् छन्हु तःधंगु हे भुखाय् ब्वल । चिनीकुमारी तःमांया भाःतं आकाझाकां हे थ्व संसार त्वःतावन । न्ह्याथेंज्याःगु दुःखं कःसां ईनाप खुसी थें न्ह्याः वनेमाःगु संसारया नियम खः ।

इलं हे उमिगु घाःयात बुलुहुं लंकाबिल । चिनीकुमारी तःमांयात बुरीं थिल । न्ह्यागु ज्या याःसां ढंग मदयावन । न्हाय्पं मताया खँल्हाये थाकुयावन । लुमनिगु म्हो, ल्वःमनिगु अप्वः जुयावन । न्हापा ज्या यायेफुबलय् सकस्यां ययेकाच्वंम्ह व तःमां बुरी जुयावंलिसे सुयां मयल ।
स्वम्हं भौपिनि माजु लही थाकुचाया वल ।

थ्व हे हुनिं यानाः स्वर्ग थेंज्याःगु उमिगु छेँय् ल्वापु ब्वलनावल । आः माजुयात कत्ताक बिचाः याइम्ह सु ? धयागु खँ पिहां वल । थःपिं मचाबय् मामं अपाय्च्व माया यानातःगु गुण स्वम्ह कायनं नं ल्वःमंकल । न्ह्यागु छकू नःसां जि कायपिंत मानी धकाः स्वम्हेसितं बराबर इना नकूगु नं ल्वःमन ।

‘न्हापा छिपिं ब्याहा मयानाबलय् जिं मांयात गाक्कं सेवा यायेधुन, आः छिमिगु पाः का’ तःधिकःम्ह भौम्हं धाल ।‘जिला मस्त नि स्वये ला, अफिस निं वने ला ? जिगु पाखें थ्व खँ जुइमखुका’ दातिम्ह भौम्हं उघ्रिमय लिसः बिल । चीधिकःम्ह कायया कमाइ बमला । ‘जिमिके ला ध्यबा नं मदु ।

मांयात उलिमछि वासः यायेमाः, गन कयाः खर्च याये ? उकिं जिं नं लही फइमखु ।’ उमिसं नं थःगु पलाः लिचीकल ।ल्वगिम्ह मांयात बँय् दसना छपाः लानाः ग्वतुइकातल । थःके दुगु सम्पत्ति दक्व कायेधुंकाः आः थःगु ल्हातिइ छुं मदयेवं सुनां वास्ता मयाःगु खं यानाः चिनीकुमारी तःमांया नुगः साप ख्वल ।

‘थौं जिं मनंतुना थें म्ह्याय् छम्ह दुगु खःसा भचासां नुगःखँ ब्याइगु खः ला’ धकाः नुगमछिंकाः मिखा लःलः धायेकल । मांया माया मस्तय्त मस्तय् माया खिचातय्त धाःथें थौं चिनीकुमारी तःमां सकलें दयां नं सुं मदयेका च्वनेमाल । सकतां दयांनं छुं मदयेका च्वनेमाल ।

थौं नं चिनीकुमारी तःमां गल्लीइ क्वस्वःगु व हे पुलांगु छेँया सँझ्यालय् नुगलय् खँ वायेकाः भुगुलु च्वनाच्वनीगु खनीबलय् जिगु नुगः काइँया मिनावइ । लँय् वनेबलय् जिमि मिखा ल्वानाः वास्याक्क न्हिउसां तःमां ला न्हिले हे मसये धुंकल । न्हिले नं ल्वःमने धुंकल ला मसिउ । गज्याःम्ह मनू गथे जुयावने यः खनी । नुगलय् खँ ल्हाकुल्हाकुं जिगु पलाः जिगु छेँ पाखे न्ह्याइ ।

 

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS