जब बुद्ध शिक्षा हे पंगः जुइ

तथागत बुद्धया जन्मभूमि झीगु देय् । थुकिं यानाः देय्या नांजाः । हलिंन्यंकयापिं थन चाःहिउ वइ । वसपोलया जन्म जूगु थाय् लुम्बनी वनी । तरथन वसपोलया धर्म नाला काइपिं म्हो जक दु । विहारय् वंसां वसपोलया शिक्षायात व्यवहारय् छ्यलीपिं झन म्हो जक ।

अझ गुलिं ला विहारय् वनेमते, अन वनकि परम्परा स्यंकी । सीम्हेसिया नामय् सराद्ध याइमखु । पितृयात नर्कय् छ्वइ । न्ह्याम्हेसिनं थिउगु नं नइ । जातिया हे बेइज्जत जुइ । उकिं विहारय् वने मजिउ धकाः गनी । विहारय वनेगु जक मखु, बुद्ध शिक्षा नालाकाइपिंत तकं नागःतुगः याइ ।

विहारय् वनकि परम्परा स्यनी धकाः वने माने मजूपिं नं दु । थःपिंसं नाला कयाच्वंगु परम्परागत धर्मय् विश्वास याइमखु, अझ गुलिसिनं ईष्र्याया कारणंनं बुद्ध शिक्षा नाला मकायेत स्वइ । थुकथंया ज्याखं थौं जक जूगु नं मखु । तथागत बुद्ध दुगु इलय् तकं थुकथंया लकस दु ।

बुद्धकालय् सिंह सेनापति दु । व निगण्ड नाटपुत्रया उपस्थापक व परमभक्त खः । छन्हु वया तथागत बुद्धयाथाय् वने मास्ति वल । उकिं वं दकलय् न्हापां थः गुरु निगण्ठे नाटपुत्रया उजं काःवन । निगण्ठ नाटपुत्र व बुद्धया शिक्षाय् सर्गः व पाःताः थें पाः । थुगु खँ निगण्ठ नाटपुत्रं बांलाक सिउ ।

वया बुद्धप्रति ईष्र्या नं दु । उकिं वं सिंह सेनापतियात बुद्धयाथाय् मछ्वयेगु बिचाः यात । वं धाल– बुद्ध थेंज्याःम्ह अक्रियावादीया दर्शन यानाः छ थेंज्याःम्ह कर्मवादीयात छु फल दइ ? थुगु खँ न्यनाःसिंह सेनापतिं थःगु बिचाः हीकल ।
सिंह सेनापति तथागत बुद्ध गुणवान खः धयागु खँ बांलाक सिउ ।

बुद्ध शिक्षा सत्मार्गया लँपु खः । थुकी कुरिति,
कुसंस्कार, अन्धविश्वासयात मिथ्यादृष्टि कथं काइ । तर समाजय् कुरिति, कुसंस्कार व अन्धविश्वासयात सम्यक दृष्टि कथं काइपिं नं दु । थुकथं मिथ्यादृष्टियात सम्यकदृष्टि भाःपिइगु धयागु सिद्धान्तया अःखः जुल । उमि लागि बुद्धशिक्षा पंगः नं जुल ।

थःम्हं बुद्धया गुण वर्णन यायेवं सिंह सेनापति वसपोलयाथाय् वनी । थुकिं यानाः थःयात हानी जुइ । उकिं वया नुगलय् ग्याःचिकु पह दु ।तर सिंह सेनापतिया बुद्ध नापलायेगु इच्छां मत्वःतू । वं निक्वःतक निगण्ठ नाटपुत्रयात न्यन । निक्वःतकं वयात गन ।

स्वक्वःगु इलय् वं निगण्ठ नाटपुत्रयात छुं मधाः । व बुद्धयाथाय् वन । बुद्धया उपदेश न्यन । थुकिं यानाः वं स्रोतापन्न फल प्राप्त यात ।मस्त चा थें खः । उमिसं छु खँ बांलाक सीमखु । थुइमखु । उमिसं मिथ्यादृष्टि नं सीमखु । सम्यक दृष्टि नं म्हसीमखु । उमि दथुइ तःमि, चीमि, सः–मसःया भान नं दइमखु ।

छुं कथंया भेदभाव नं ब्वलंकी मखु । उकिंमचां मचा हे पासा लुइकी । उमिसं थःपिंत बिउगु संस्कार कथं व्यवहार याइ । हामापिंसं गुकथं स्यन, उकथं व्यवहार याइ धयागु खँ बुद्धकालया थुगु घटनां नं क्यँ । बुद्धकालय् नं बुद्धया विहारय् वने मजिउ । चैत्य दुथाय् वने मजिउ ।

वनकि पाप लाइ धकाः थः मस्तय्त स्यनातइपिं नं दु । थुकथं खँ स्यना जुइपिं मिथ्यादृष्टि कुलया जुल । अथेहे तथागतया वन्दना यायेमाः, विहारय् वनेमाः धकाः स्यना तइपिं सम्यकदृष्टि जुल ।छन्हु मिथ्यादृष्टि कुलया मस्त व सम्यकदृष्टि कुलया मस्त माथं म्हिताच्वन । उपिं सकलें जेतवन विहारया क्वसं म्हिताच्वन ।

म्हितु म्हितुं ई वंगु छतिं मचा । थुगु इलय् मिथ्यादृष्टि कुलया मस्तय्त लः त्वने प्याःचाल । उमिके लः मदु । नापसं विहार दु । तर थःपिं विहारय् वनेमजिउ । उकिं उमिसं सम्यकदृष्टि कुलया मचायात धाल– छ विहारय् दुहां हुँ । अन लः त्वना वा । जिमित नं लः ज्वना वा ।

थुगु खँ न्यनाः उम्ह मचा विहारय् वन । वं तथागतयात बन्दना यात । थःम्हं लः त्वन । अले थः पासां धाःगु खँ सकतां कन । थः पासापिंत नंलः ज्वना वनेगु खँ कन । तथागतं ‘उपिं सकसितं थन ब्वना हजि, गुलि माः उलि लः त्वना वनी’ धयाबिज्यात । उम्ह मचा विहारं पिहां वल ।

वं तथागतं धयाबिज्याः थें ताल । मस्त सकलें विहारय् दुहां वल । सकसिनं लः त्वन । तथागतं उमिगु मनोभाव कथं उपदेश कनाबिज्यात । म्हिते क्वचायेकाः सकलें थःथःगु छेँय् वन । उमिसं थःपिं विहारय् वनावयागु खँ कन । थः मस्तय् खँ न्यनाः मिथ्यादृष्टि कुलया मांबौपिं तसकं ग्यात ।

थः मस्तसें थःपिंसं हना वयाच्वंगु परम्परा, धर्म त्वःतीगु जुल धकाः ग्यात । तर छम्ह सम्यकदृष्टि कुलया हामाया खँ न्यनाः उमिसं नं थः मस्तय्त विहारय् छ्वल । थःपिं नं वन ।विहारय् वनीपिनि सकलें इच्छा दयाः जक वनीगु नं मखयेफु । गुलिं गुलिं भयया कारणं जक वनीपिं नं दु ।

बुद्ध कालय् रोज मल्लं नं थथे हे यात । रोज मल्ल आनन्द स्थविरया मचायाम्ह पासा खः । वया बुद्धप्रति छतिं श्रद्धा मदु । छन्हु तथागत कुशीनगरय् बिज्यात । थुगु खँ अनया मल्ल जुजुपिंसं सिल । उमिसं तथागतया लँपु स्वःवनेगु इच्छा यात । सकलें मल्ल कुमारपिंत नं लँ स्वःवनेमाः धयागु उजं बिल ।

यदि मवन धाःसा न्यासः बँ पुइकेगु नं घोषणा यात । उकिं तथागतप्रति छतिं श्रद्धा मदुसां रोज मल्ल तथागतयाथाय् वन ।
थः बुद्धयाथाय् वने मःमदुपिं आपालं आपाः दु । बुद्धकालया ब्राम्हणपिं, परिब्राजक, तिर्थिय आदि सकलसिनं बुद्धवादया विरोध याःगु खनेदु ।

उपतिस्स व कोलित (सारिपुत्र व मोद्गल्यायन) न्हापा संजय परिब्राजकया थाय् वंगु खः ।अन संजय परिब्राजकयात गुरु नालाकाल । उपिं ताःई तक अन च्वन । तर अनं उमिसं पूवंक लाभ यायेमफुत । उकिं उपिं बुद्धया शरणय् वनेगु बिचाः यात । उगु इलय् उमिसं थः गुरु संजय परिब्राजकयात नं यंकेत स्वःगु खः, तर परिब्राजक वने माने मजू ।

बुद्ध शिक्षा सत्मार्गया लँपु खः । थुकी करिति, कुसंस्कार, अन्धविश्वासयात मिथ्यादृष्टि कथं काइ । तर समाजय् कुरिति, कुसंस्कार व अन्धविश्वासयात सम्यक दृष्टि कथं काइपिं नं दु । थुकथं मिथ्यादृष्टियात सम्यकदृष्टि भाःपिइगु धयागु सिद्धान्तया अःखः जुल । उमि लागि बुद्धशिक्षा पंगः नं जुल ।

उमिसं बुद्धयात माने यायेमते, विहारय् वने मते । बुद्ध शिक्षा नालाकायेमते धायेगु स्वाभाविक हे खः । उमिसं सत्मार्ग थुइके फइमखु । संसारया वन्धनं मुक्त जुइफइमखु । उकिं धम्मपदय् नं धयातःगु दु– थ्व संसार कां खः । मिखा दुपिं कम जक दु । जालं मुक्त जुइपिं झंगःत थें म्हो जक स्वर्ग वनी ।

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS