ख्यालि न्हिली
‘गुपिं मस्त स्वर्गय् वने न्ह्याः इमिसं ल्हाः ल्ह्वं’— मास्तरं धाल ।
‘रामबहादुर छम्ह त्वःताः मेपिं सकसिनं ल्हाः ल्ह्वन ।
‘राम !’
‘ज्यउ, सर ।’
‘छं स्वर्गय् वने म्हाःगु ला ?’
‘खः, सर !’
‘छु ऽऽऽ ! छं थ्व धायेत्यनागु खः ला कि सी धुंकाः छं स्वर्गय् वने मयः ।’
‘सी धुंकाः ? सी धुंकाः ला वने न्ह्याः सर । जिं ला छि आः हे स्वर्गय् झायेत्यन धकाः च्वनागु का ।’
ह्ह्ह्
‘डाक्टर साहब, जिगु ब्लड प्रेसर ला तसकं हे कम जुल ।’
‘गुलि कम जुल ?’
‘थुलि कम कि आः यदि जिगु ल्हाः चात धाःसा झिंन्याक्वःतक उठबैठ मयायेकं हि वइ हे मखु ।’
ह्ह्ह्
डाक्टरं तसकं बांमलाःगु अवस्था थ्यने धुंकूम्ह विरामीलिसे— छु याकादी मास्ति व छि ? डाक्टरी जाँच लाकि पोष्टमार्टम ?
LEAVE YOUR COMMENTS