हारांम्ह किसि

छक्वःया खँ खः, छगू घना जंगलय् छम्ह किसिं साप हे उत्पात मचे यानाच्वन । वयाके थः तसकं बल्लाः धयागु घमण्ड दु। अथे जुयाः वं सुयातं हे ल्याखय् मतः ।

छमा सिमाय् छज्वः चखुंचात च्वनाच्वंगु दु। माचखुं नं थःगु ख्येँचय् कुकु च्वनाः यइपुसे च्वंपिं मस्त पिहां वइगु न्ह्यइपुगु म्हगस खंकाच्वंगु दु। छन्हु व हारांम्ह किसि ततःसकं ‘क्वं..क्वं…’ हालाः थःगु न्ह्यःने लाःगु सिमा क्वःथलाः कचा त्वःथुलाः इमिथाय्पाखे हे न्ह्याःवल । स्वस्वं हे वं चखुंचातय्गु स्वः दुगु सिमा नं क्वःथलाबिल । स्वः बँय् कुतुं वल । ख्यें तज्यात । अले किसि उकिया द्यःनेहे पलाः तयाः न्ह्याःवन ।

माचखुं बाचखुं निम्हं चिल्लाय् चिल्लाय् दनाः हालाच्वन । तर छु याये ? इमिसं यायेफुगु छुं मखु। किसि वने धुंकाः माचखुं छाति दातां ख्वल । उबलय् लाक हे अन सिँक्वाःझंगः थ्यंकःवल । व चखुंया सतीम्ह पासा खः । सिँक्वाःझंगलं वयाके छाय ख्वयागु धकाः न्यंबलय् वं थःगु बाखं दक्वं कन । सिँक्वाझंगलं धाल, ‘थथे यानाः नुगः मछिंका जक च्वनां छुं जुइमखु। व मभिंम्ह किसियात थासय् महसें जि हे मजिल ।’

चखुंचां ख्वाः खिउँक तयाः धाल, ‘झी थेंज्याःपिं चिचिधिकःपिं जीवनय्के व अपाय्मछि धिकःम्ह किसिलिसे गथे यानाः टक्कर कायेफइ ?’

सिँक्वाःझंगलं धाल, ‘झी सकलें जानाः बुद्धि छ्यलेफत धाःसा मफयेमाःगु छु दु?’

‘अय्सा छु यायेगु ले झीसं ?’ चखुंचां न्यन ।

‘जि भम्बः पासा छम्ह दु। झीसं वयाके सल्हा कायेमाली ।’

चखुं व सिँक्वाःझंगलं भम्बः नापलाःवन । भम्बलं धाल, ‘थ्व ला तसकं बांमलाःगु जुल । जि ब्यांचा छम्ह पासा दु, नु वयाके हे ग्वाहालि काःवने ।’

आः इपिं स्वम्हं उगु पुखू सिथय् वन, गन ब्यां च्वनेगु यानाच्वंगु खः । भम्बलं वयात दक्वं समस्या कन । ब्यांचां धाल, ‘छिकपिं धैर्य तयाः थन हे जितः पियाच्वनादिसँ । जि लखय् कुहां वनाः छक्वः बिचाः याये ।’

थुलि धयाः ब्यां लखय् तिंन्हुयाःवन । बाघौ लिपा व लखं थहां वयेवं मुसुक न्हिलाः धाल, ‘पासापिं ! व ज्यानमरा किसियात सिधयेकेगु निंतिं जिगु न्ह्यपुइ छगू उपाय लुयावःगु दु। उकी झी सकलें जायेमाः ।’

ब्यांचां थःगु ग्वसाः कंबलय् सकलें लय्ताल । थ्व ज्याय् सुनां छु छु यायेमाः धयागु खँ नं ब्यांचां इपिं सकसितं ध्वाथुइकल । भचा जायेका व हारांम्ह किसि अनं भचा तापाकं निसें हे तोडफोडा यायां प्वाः त्यंक चुलि वःगु सिमाकचा ननं न्यासि चाचां वयाच्वन । न्हापांगु ज्या भम्बःयागु जुल । वं किसिया न्हाय्पनय् वनाः मधुर राग न्यंकल । राग न्यंबलय् किसियात आनन्द वल । वं मिखा तिस्सिनाः छ्यं संकाच्वन ।

थुबलय् हे सिँक्वाःझंगलं थःगु ज्या क्यन । मुलु थें च्वामुगु त्वाथं वं किसिया निगलं मिखाय् क्वानाबिल । किसिया मिखा तज्यात । व कां जुयाः वाथावाथा कनाः उखें थुखें ब्वाँय् जुल ।

ई बिनावलिसे किसिया तं तच्वयावल । मिखां खंके मफुबलय् वया म्ह उखेथुखे मदयेक हात । स्यानाः व ‘क्वं… क्वं…’ हाल ।

चखुंचां ब्यांयात धाल, ‘दाइ, छितः यक्व यक्व सुभाय् । छिं जितः थपाय्धंगु ग्वाहालि यानादिल ।’

ब्यांचां धाल, ‘छाय् सुभाय् बीमाःगु? पासा हे पासायात ज्या वइगु ला खः नि ।’ छता ला मिखाय् हिइसेच्वनाच्वंगु दु, उकिसनं न्यनां न्यने मजिइक ‘क्वं… क्वं…’ हाःबलय् किसिया कथु गन । वयात तसकं प्याःचायावल । आः वं छता हे चीज जक मालाच्वंगु दु – व खः लः ।

ब्यांचां थःथिति व पासापिंत छथासं मुंकल, अले इमित फुक्कसित भचा तापाक च्वंगु तगाःगु गाः छगाःया सिथय् च्वनाः ‘त्वार्र… त्वार्र..’ हा धकाः धाल । दक्वं ब्यांयात न्यनां न्यने मजीक ‘त्वार्र…त्वार्र…’ हालाच्वन ।

ब्यांचात हाःगु सः तायाः किसिया न्हाय्पं तिंस्वात । वं ब्यांचा धइपिं लः दुथाय् च्वनाः हाली धयागु खँ सिउ । व उगु हे दिशाय् न्ह्याःवन । ब्यांचात झन्झन् ततःसलं हाल । प्याःचाःम्ह किसि नं झन् तसकं ब्वाँय् वन ।

किसि गाःया न्ह्यःने थ्यनीथे च्वंबलय् ब्यांचात झन गःपः हे चब्बुइ थें च्वंक हाल । किसि न्ह्याःवन । अले भराय्ग्वःगु ल्वहं थें व गालय् कुतं वन । व अन हे सित ।

थुकथं अहंकारी किसियागु अन्त जुल ।

 

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS