धुँ जुजु बुद्धि, म्येय्जवाःया बुद्धि
छम्ह धुँ दु । धुँ जंगलया जुजु । धुँ जुजु थःगु भव्य दरवार थेंज्याःगु गुफाय् च्वनीम्ह खः । जंगलय् व धुँया भराय्कूगु बुँ दु । वयागु बुँइ फुक्क हे छ्व पिनातःगु दु ।
जंगलय् च्वंपिं सकलें जनावरत धुँ जुजुया बुँइ ज्या याः वइ । उमिसं बुँइ छ्व पिइगु, लय्गु, दायेगु फुक्क यानाबी । किसिं थःगु स्वँथं लः तुया हया लः बियाबी । अथे हे ध्वंचां व जंगलय् रखवालीया ज्या यानाच्वंगु दु ।
ध्वंचा चांन्हिं व जंगलय् चाःहिला च्वनी । सुं नं जनावर व बुँइ दुहां वःगु खनकि छ्वर्रम्हुक्क हक्काः ख्यानाछ्वइ । सुं नं जनावरं वयागु खँ मन्यनकि धुँ जुजुयात धयाबी धकाः ख्याच्वः बियाछ्वइ । अथे जूगुलिं मेपिं सुं जंगलय् च्वंगु व बुँइ दुहां वये मछा ।
छन्हु छम्ह म्येय्जवाः म्येय्तय्त जजं व जंगलय् थ्यंकः वल । जंगलय् दथुइ लाक्क च्वंगु धुँया तकूगु बुँइ वाउँक छ्वमा बुयाच्वन । म्येय्जवाःया म्येय्त फुक्कं वाउँसे च्वंगु छ्वमा खनेवं व बुँइ दुहां वन ।
म्येय्जवालं नं म्येय्तय्त अन बुँइ छ्वयाः थः छमा सिमा च्वय् गयाः च्वनाच्वंवन । उब्ले हे बुँइ चाःहिलाच्वंम्ह ध्वं अन थ्यंकःवल । थःपिनि बुँइ गनं गनं वःपिं म्येय्त दुहां वयाच्वंगु खनाः ध्वंचां मिखां छुं मखन । व तमं ख्वाः जरक्क तयाः म्येय्जवाःयाथाय् वनाः हाःवन, ‘छं थ्व बाली यानातःगु बुँ धकाः नं मसिउ ला ? मेपिनिगु बुँइ अथे म्येय्त त्वःतहये जिउ ला ? का खुरुक्क म्येय्त फुक्कं ख्याना यंकी । मखुसा बांलाइ मखु ।’
म्येय्जवालं वयागु खँय् वास्ता नं मयाः । वं अःखःबतं न्यन, ‘थ्व सुयागु बुँ ?’
‘थ्व बुँ जंगलया जुजु धुँयागु का धुँयागु, का खुरुक्क म्येय्त ख्यानाछ्व’ ध्वंचा हाल ।
‘यय्…. धुँयागु ला, धुँयागु जुलं छु जुल रे , जिमि म्येय्तय्सं भचा छ्वमा नल छु जुइ धकाः’ म्येय्जवालं लापरवाही ढंगं लिसः बिल ।
‘छु …. जिमि मालिकयात छं लाःथे पाःथे सम्झे जुयागु ला ? जिमि मालिकया शक्ति छं मखंनि का, अथे जुयाः छं थथे धाःगु का । जिमि मालिकं
छिमि म्येय्त बुँइ दुहां वयाच्वंगु सिलकि छम्हेसित नं त्वःती मखु’ ध्वंचां धुँ जुजुया धक्कु क्यन ।
म्येय्जवाः नं वस्वयां छु कमम्ह खः धकाः । व नं न्हिं न्हिं झिंनिम्ह म्येय्या दुरु त्वनाः बल्लानाच्वंम्ह । वं नं थःगु शक्तिइ फुँइफाँय् यानाः धाल, ‘छं जितः जक छु कम सम्झे जुयागु ला । छिमि मालिकयात ला छथु जक चातुवायेबलय् चट् यानाबी का ।’
म्येय्जवालं अथे धाःगु न्यनाः ध्वंया सह याये मजिल । व सरासर वनाः धुँयात फुक्क खँ कंवन । धुँ नं तमं जागे जुल, ‘सु व ? सुनां जितः चातुवाये धाःगु ? का नु, वयागु सेखी झारे मयासे त्वःते मखु ।’
धुँ ध्वंचिया नापं बुँइ वन । धुँ अनाः नं म्येय्जवाः धाःसा छफुति नं ग्याःगु मखु । व नं थःगु कथि छपु ज्वनाः तयार जुल, अले थः म्येय्तय्त ल्वाये त तयार यात ।
म्येय्जवालं नं थः म्येय्तय्त न्यकूयात बांलाक सुसाःकुसाः यानाः धाः दयेकातःगु जुयाच्वन । धुँ वयाखतं म्येय्जवाःयात झम्टे यायेत ब्वाँय् वल । म्येय्जवाः नं न्हापा हे ल्वायेत तयार जुयाच्वंम्ह जूगुलिं धुँ थःत झम्टे याःवये वं म्येय्तय्त इशारा यात । म्येय्तय्सं छचाःखेरं धुँयात घेरे यात । अले थःपिनिगु धाः दुगु न्यकुलिं च्वत्तु च्वःवन । धुँ याकःचां उलिमछि म्येय्तय्त छुं याये मफुत । । म्येय्तय्सं थःपिनि न्यकुलिं धुँया प्वाः हे फायाः स्यानाबिल । झालय् च्वनाः स्वयाच्वंम्ह ध्वंचित नं कथिं कि कथिं दायाः स्यानाबिल ।
धुँ व ध्वंचा सिइवं जंगलय् च्वंपिं मेमेपिं जनावर त आनन्दं सुख शान्तिं जंगलय् च्वने खन ।
LEAVE YOUR COMMENTS