बुँख्याः भूत
न्हापा न्हापाया खँ खः । उब्ले छगू गामय् हरिसिंह नांया छम्ह किसान च्वनाच्वंगु दु । वं तसकं मेहनती व इमान्दारम्ह खः । गामय् च्वंपिं सकस्यां वयात हनावना तः ।
हरिसिंहया परिवारय् वया कलाः व म्ह्याय् छम्ह दु । वया म्ह्याय् तःधिकः जुयाः बियाछ्वयेगु उमेरया जुइधुंकल । हरिसिंहया म्ह्याय्या नां तारा खः । व तसकं बांलानाः हिसि दुम्ह मिसा खः ।
हरिसिंह न्हिलान्हिथं थःगु बुँइ मेहनत यानाः ज्या यानाच्वनी । बाली बांलात धाःसा भचा अप्वः ध्यबा मुंकेफइ धयागु ल्याखं वं तसकं मेहनत यानाच्वनी । वया म्ह्याय् बियाछ्वये त्ययेधुंकूगुलिं ध्यबा मुंकेत तसकं मेहनत यानाच्वनी । वया मेहनतं यानाः बुँया बाली नं बांलाना वल ।
बाली सइगु ई जुयावल । उकिं व झंगःपंक्षीतय्सं बाली मस्यंकेमा धकाः बुँया दथुइ लाक बुँख्याःचा छम्ह थनाबिल । बुँख्याःचिया ल्हाः तुति फुक्कं सुपःया दयेकातःगु दु । छ्यंया थासय् भाजं छगः तयातःगु दु । अले व भाजनय् चुनं मिखा, न्हाय्, म्हुतु च्वयाः थ्याक्क मनू थें हे दयेकातःगु दु । व बुँख्याःचित वं पुलांगु लं छपाः हयाः पुंकातःगु दु, गुकिं यानाः तापाकं स्वयेबलय् मनू हे दनाच्वंगु थें च्वं ।
छन्हु चान्हय् वया बुँ जुयाः भूत छम्ह वल । व भुतया मिखा बुँइ थनातःम्ह बुँख्याःचिथाय् लात । वयात बुँख्याःचा तसकं यः ताल, अले व उकी हे च्वंवन ।
हरिसिंहं थ्व खँ छुं हे मस्यू । थुकिया निन्हु स्वन्हु लिपा हरिसिंहया कलाःम्ह म्हंमफुत । अथेजूगुलिं वाय म्ह्याय् तारां बुँइ जा ब्यूवल । तारा बुँइ वःगु बुँख्याःचाय् दुबिनाच्वंम्ह भूतं खन । ताराया सुन्दरता खनाः व भूत मख्ख जुल । वं मनमनं तारायात मतिना यानाहल । वया तारालिसे ब्याहा यायेगु मतिइ वल ।
हरिसिंहया बुँइ छगू बल्चा नं दु । हरिसिंह बुँइ पिवाः च्वनेत न्ह्याब्लें अन हे द्यनीगु जुयाच्वन । उकुन्हु नं व न्हापालिपा थें द्यनाच्वन । आकाझाकां वयात सुनां म्हय् गिलिगिलि यानाः थं वल । वं मिखा चायेकाः स्वःबलय् वया न्ह्यःने ला थम्हं हे दयेकातःम्ह बुँख्याःचा दनाच्वन । बुँख्याः खने वं वया ला सातुपुतु हे वन । वयात ला थःगु मिखां खंगु प्रति विश्वास हे मदयाच्वन ।
उब्ले हे बुँख्याःचां नवानाहल, “ग्याये म्वाः हरिसिंह, जिं छंत छुं यायेमखु । जि छिमि म्ह्याय् तारालिसे मतिना याना, उकिं जि वयालिसे इहिपा यायेमास्ति वयाच्वन ।”
हरिसिंह बल्लतल्ल हिम्मत यानाः नवात, “तर, छ ला भूत । भूत व मनूया इहिपा गथे यानाः जुइ ?”
बुँख्याःचा तमं जागे जुल, “जिं छुं मस्यू । जि छिमि म्ह्याय् लिसे ब्याहा यायेमाःगु दु, मखुसा जिं छंगु पुरा परिवार सिधयेका बी ।”
हरिसिंह मनमनं बिचाः यात, “थ्वयात आःयात निं छ्वयाबीमाली, लिपा छु यायेमाः बिचाः यात का ।”
थथे मतिइ तयाः धाल, “जिं ला ब्याहा यानाबी, तर जिमि म्ह्याय्याके छक्वः नं न्यने मानि, उकिं भतिचा ई ब्यु ।”
“ठीक जू का अय्सा, जिं छंत कन्हय् न्हिच्छिया ई बिया । कन्हयछंत जिं थन हे नापलाये । छ थन मवल धाःसा जि छंगु हे छेँय् वये, होश या” बुँख्याःचां वयात ख्याच्वः बियाः वनाछ्वत ।
हरिसिंह चच्छि ग्याक्क हे अन बल्चाय् च्वनाच्वन, अले द्यः तुयुया वयेवं छेँय् पाखे वनाछ्वत । व अथे सुथन्हापां छेँय् ब्वाँय् वःगुलिं कलाःम्हं छु जुल धकाः न्यन, तर वं वयात छुं हे मकं ।
हरिसिंह थः हे बुद्धिमानम्ह खः । वं न्हिच्छि आः छु याःसा जिइ धकाः बिचाः यानाच्वन । सनिलय् ति जूबलय् वया न्ह्यपुइ छगू उपाय वल । व बहनीसिया जा नयाः बल्चाय् वन । न्ह्यथुकुन्हु थें चान्हय् बुँख्याःचा वयाथाय् वल ।
हरिसिंहं वयात धाल, “जिमि म्ह्याय् नं ब्याहा यायेत तयार दु । तर वया ब्याहा धाःसा धूमधाम नक्सां यायेगु इच्छा दु । जि थेंज्याःम्ह किसानं अथे धूमधाम नक्सां गथे यानाः ब्याहा यानाबी फइ ?”
बुँख्याःचां लय्तायाः धाल, “ध्यबाया छं चिन्ता कायेम्वाः । गांया पिनेसं च्वंगु दीपय् लिक्क छमा वंगलसिमा दु । व सिमाया क्वसं असर्फि जायेक दुगु घः छघः दु । छ वनाः व असर्फि फुक्क लिकयाहजि ।”
कन्हय् कुन्हु हरिसिंह बुँख्याःचां धाःथाय् वनाः असर्फि लिकयाहल । वं असर्फि फुक्क थःगु छेँय् सुचुके हल, अले चाया भाजं छगः ज्वनाः बुँइ वना ।
वयात खनेवं बुँख्याःच लय्लय्तायाः वयाथाय् वल, अले धाल, “असर्फि कया हयेधुन ला ?”
“कया हये धुन, आः छ जिगु छेँय् वःसां जिउ । तर छ थथे यानाः वल धाःसा सकलें छ खनाः ग्याइ । अथे जूगुलिं छ थ्व भाजनय् च्वं वा । जिं छंत छेँय् ब्वनायंके” हरिसिंहं धाल ।
भूत ला तसकं मूर्खम्ह लानाच्वन । वं छुं हे बिचाः मयासे व भाजनय् दुहां वनाबिल । हरिसिंह व भाजनय् दुहां वनेवं भाजनय् त्वपुनाबिल । भाजं ज्वनाः व सरासर अप्पा छिइथाय् वन, अले अन च्वंगु अगलय् भाजंयात दुयाछ्वयाबिल । भाजंया लिसे लिसें व भूत नं अन च्यानावन ।
हरिसिंहं थःगु बुद्धिं भूतयात नं स्याना बिल, अले थःत माक्व सम्पत्ति नं मुंकल ।
LEAVE YOUR COMMENTS