सह यायेगु नं हद दइ …..
नेपाः कृषि प्रधान देय् खः । छगू इलय् थ्व खाद्यान्नय् आत्मनिर्भर । अझ थ्वं थःगु खाद्यान्न उत्पादन विदेशय् नं निर्यात याः । थौं थज्याःगु धापू न्यने । थ्व न्यना बाखं थें जक जुइ । थौं देय् थःगु अत्यावश्यक खाद्यान्नया निंतिं नं परनिर्भर । खतुं थौं देय्या आशाया केन्द्र हे कृषि खः । कृषि क्रान्तिं हे दे सही क्रान्ति निश्चित जुइ । सामान्य जनताया जीवनस्तर सुथां लाकी । तर कृषि क्रान्ति ला छु देशय् थौं ल्यं दुगु कृषिजन्य सम्भावनात नं शिथिल जुजुं वनाच्वंगु दु ।
छखे जनसंख्याया वृद्धि, मेखे स्वदेशी खाद्यान्न उत्पादनय् वयाच्वंगु ¥हासं साधारण जनतायात छछाः नयेत नं कठिन जुजुं वनाच्वंगु दु । जनता खाद्यान्न मूल्यवृद्धिया मारय् निरन्तर लानाच्वंगु दु । अझ विचौलिया, दलालतय् सक्रियता, हस्तक्षेपं खाद्यान्न उत्पादन उपभोक्तातय् थाय् थ्यनीबलय् सयौं प्रतिशत मूल्य थकायेधुंकी । अनेक कारणं थौं सामान्य जनता चौतर्फि शोषणय् लानाच्वंगु दु ।
भाजु नयनराज पाण्डे नेपाली भाय्या नांजाःम्ह उपन्यासकार खः । वय्कःया उपन्यासया मू विषय तराई क्षेत्रया जनजीवन खः । वय्कलं हालय् छगू अन्तर्वार्ताय् धाइ, ‘जि छुं दँ लिपा तराई वने । तराइया ग्रामिण क्षेत्रय् नं थाय्थासय् लँ थ्यनेधुंकल । तर लँया जःखःया बुँत खालि, बालिनालिया छुं ज्या जुयाच्वंगु खनेमदु । कारणवश थ्वः थ्वः ल्याय्म्हत अधिकांश विदेशयु ज्या याः वन । उकिं बुँइ ज्या याइपिं ल्याय्म्हपिं जनशक्ति मदुगुलिं कृषि उत्पादनय् झंझं शुन्यतां थाय् कया यन । खाद्यान्न उत्पादनया बुँइ बरु थौंकन्हय् ध्यबा दुपिंसं पःखाः दनाः घेराबन्दी याना हयाच्वन ।’
उपत्यकारजुया संकेत शायद आः तराई नं खाद्यान्न व्यापार स्वयां जग्गाया व्यापारपाखे उन्मुख जुयाच्वन । नेपाःया खाद्यान्न भण्डार धकाः नांजाःगु तराइ । थौं अनेक कारणवश खाद्यान्न उत्पादनपाखें विमुख जुया वनाच्वंगु दु । पहाड पर्वतपाखे नं युवाशक्तितय् विदेश गमनं कृषि उत्पादनय् बांमलाक प्रभाव लाका हइ । सहरपाखे जागिर नयेगु, व्यापार यायेगु उद्देश्यं नं बसाइ सराइ याना वयेगु प्रवृत्तिं नं पहाड पर्वत झंझं उजाड जुजुं वयाच्वंगु दु । अनेक कारणवश थौं देशय् कृषि ख्यःप्रति जनताया आत्मबल, मनोबल छ्वासुया वनाच्वंगु दु । देशय् आर्थिक उन्नतिया निंतिं थ्व तसकं हे गम्भिर कुसंकेत खः ।
कृषि क्षेत्रया खँ जक मखु । सर्वसाधारण जनताया पक्षय् देय्या छुं ख्यलय् नं छुं जुयाच्वंगु मदु । खः, दुपिं फुपिनिगु निंतिं नेपालय् नं थौं अति विकसित देसय् दुगु सुविधा सहज जुइ । छुकिया नं कमी जुइ मखु । तर देय्या विकासया मापदण्ड छम्हू मनूतय् उन्नति जुइ फइमखु । जब तक आम जनताया आधारभूत आवश्यकता सुनिश्चित जुइमखु । अबलय् तक देशं विकासया दावा याये फइमखु । याये दइमखु ।
तर ।
अत्यन्त दुःखया खँ देय्यात हाँके याइपिं देय्या राजनीतिक शक्तितय् थौं देय्या आमजनताया सी म्वायेगु अवस्थाप्रति चिउताः तयेगु फुर्सद मदु । शक्ति, कुर्सिया निंतिं त्यःगु मत्यःगु कर्म यानाः थःगु शक्ति प्राप्तिया लिप्साय् चुर्लुम्म दुनाच्वंगु दु । थौं देय्या राजनीतिज्ञत शक्तिया खेलय् थुलि मस्त इमिसं थःगु स्वार्थ बाहेक देय्या जनताया विषयय् छुं हे विचाः यानाच्वंगु मदु । देय्, जनताया भाग्य देय्या राजनीतिया ल्हाती लानाच्वनी । तर विकृत राजनीतिं देय्या जनताया भाग्य अन्धकारय् लाकी । गुगु अन्धकार थौं देश, जनताया न्ह्यःने व्याप्त जुयाच्वंगु दु ।
छम्ह बुद्धिजीवीं धाइ, थनया प्रगतिशील क्रान्तिकारी समाजवादी धाःपिंसं भाषणय् गरिबी निवारणया खँ ल्हाइ । दीनदुःखीतय् राहतया निंतिं निगः, प्यंगः ध्यबा ह्वली । सहानुभूतिया भ्रम थनी । तर राजनीतिक नेतृत्वया यथार्थय् गरिब निर्मूल यायेगु उद्देश्य जुइमखु । गरिबीतय् दुःखयात क्यास यानाः खेती यानाः इपिं शक्तिइ वइ । चुनावय् भोट संकलन याइ । थौं देय्या धुर्त नेतातय् निंतिं जनताया गरिबी लुँया ख्यें थ्वइम्ह झंगः जुयाबी । यथार्थय् गरिबी इमिगु निंतिं राजनीतिक खेलया तुतां जुइ ।
थुकियात निर्मूल यात कि छलछाम, धुर्त राजनीति म्हितेगु पन्जा हे दइमखु । उकिं गरिबीया नामय् तालतुल ज्या क्यनी । निगः, प्यंगः जाकि ह्वली, स्वयं गरिबी अन्त्य यायेगु ज्या इमिसं याइमखु । थौं देय्या राजनीति गरिबमारा, दलाल, विचौलिया कमिसनखोरी, भ्रष्टाचारीतय् संरक्षणय् न्ह्याइ । देय्या सम्पूर्ण आर्थिक गतिविधि विचौलिया दलालतपाखें संचालित जुइ । विदेशी आर्थिक दलाल जुइ पल्के थूपिंसं देशय् आर्थिक विकास यायेगु छाय् स्वइ ? छाय् कपाः स्याकी ? देशय् सामान्य जनताया हीत, कल्याणयात ध्यानय् तयाः न्ह्याइगु आर्थिक क्रान्ति मन्ह्याःतले आम जनताया आर्थिक अवस्था झं झं कष्टप्रद जुइ ।
विद्यमान राजनीतिं थज्याःगु सर्वसाधारण जनपक्षय् छुं ठोस ज्या याइ ! आशा याये थाय् मदु । आम जनतायाके सह यायेगु बाहेक मेगु लँपु मदु थौं । तर छता न्ह्यसलं जनताया नुगलय् कुतिं न्यानाच्वनी ….. सह यायेगु नं हद दइ ’ ….
LEAVE YOUR COMMENTS