थौं पुन्हि जूगुलिं न्हुछेबहादुर साहु ताःई लिपा जन्माःद्यइके वःगु खः । द्यः दर्शन यायेधुंकाः जनबहालं पिहां वयाः च्यापलाः झिपलाःति छु न्ह्याः वन जुइ, वं छगू सः ताल । ‘दाँत दुखेमा… कान पाकेमा… घाउ चोटपटक लागेमा… कफ, बाथ, पित्तको रोग भएमा… तुरन्त निको पार्ने औषधिहरू…’ धकाः हालाच्वंगु सः ।

व सः न्हुछेबहादुर साहुयात चीरपरिचित सः थें ताल । २५ दँ ति दुम्ह छम्ह ल्याय्म्ह लुँचुमदु अजिमा देगःया छखेरिखे च्वनाः साइकलया लिउने बाकसचाय् वासः भचा भचा ब्वयाः हालाः हालाः वासः मियाच्वंगु वं खन । छझाः साहु अलमल जूम्ह थें जुल । स्वीदँ ति न्हापा नं अन व हे थासय् च्वनाः अथे हे हालाः हालाः साइकलय् वासः ब्वयाः मिया च्वनीम्ह मनू वया मिखाय् लुयावल ।

थौं वं खनाच्वन अन वहे थासय् अथे हे च्वंम्ह छम्ह ल्याय्म्ह अथे हे ‘दाँत दुखेमा… कान पाकेमा….’ धकाः हालाः हालाः वासः मियाच्वंगु ।

न्हुछे साहुयात उत्सुकतां कुत्तुकुल, मन मच्वन । वासः मियाच्वंम्ह ल्याय्म्हया लिक्क वनाः न्यँ हे न्यन, ‘बाबु, स्वीदँ न्ह्यः हे थन थ्व हे थासय् साइकलय् वासः ब्वयाः छं थें हालाः हालाः वासः मियाच्वनीम्ह छम्ह मनू जिं खनागु दु, छु वय्कः छं अबुजु खः ला ?’

न्ह्यसः न्यनाः ल्याय्म्ह लय्ताल । वया अबु हे खः धाये दयाः वया लय्ताः वल । वया अबुं धाःथें वं परम्पराया ज्या मत्वःतुसे अबुं गथे गथे यानावन, अथे अथे हे न्ह्याकावने दयाः वया लय्ताः वः । लय्लय् तायाः वं लिसः बिल, ‘खः खः, वय्कः जिमि अबु हे खः । अबुं थें हे जिं नं परम्पराया ज्या न्ह्याकाच्वनागु खः ।’

साइकलया लिउने बाकसचाय् वासः भचा भचा ब्वयाः हालाः हालाः वासः मियाच्वंगु वं खन । छझाः साहु अलमल जूम्ह थें जुल । स्वीदँ ति न्हापा नं अन व हे थासय् च्वनाः अथे हे हालाः हालाः साइकलय् वासः ब्वयाः मिया च्वनीम्ह मनू वया मिखाय् लुयावल ।

ल्याय्म्हया लिसः न्यनाः न्हुछेबहादुर साहुनं थः पुर्खाया ज्या लुमंकल । वया अबुया पालय् थःपिनिगु हे छेरिइ ज्यासः । भौ पुयाः न दायाः नयागु थलबल व चिधंगु वस्तुत दयेकाः बँपसः तयाः मिइगु । थम्हं नं मचाबलय् मिउ वनागु लुमंकल । तःधिकः जुयावःलिसे अबुं गथे गथे याःगु खः, अथे अथे जक याना मच्वं वं ।

थौं नया डण्डी, पाइप, जस्तापाता व मेमेगु नया सामग्री उत्पादन जुइगु ‘न्हुछे न कारखाना’या थुवाः जुइत न्हुछेबहादुर साहु सुथां लाःगु दु । थःत थम्हं गर्व यानाच्वंगु दु । लुँचुमदु देगःया गं न्याःगु सलं वया लुमन्ति श्रृंखला छखेलात । देगःया लुखा फुसय् अंगलय् खायातःगु घडी स्वल ।

वासः मियाच्वंम्ह ल्याय्म्हया ब्वहलय् ल्हाः दिकाः वयात स्याबास बियाः धाल, ‘छं अबुं न्ह्याकावंगु ज्या अबुं थें हे न्ह्याकाच्वंगुलिं जि खुशी जुयागु दु । थ्व हे ज्यायात तःधंकाः तःधंगु वासः पसः तये फयेमा छं । जिगु भिंतुना दु । ’थुलि धयाः न्हुछेबहादुर साहु असंपाखे स्वयाः पलाः न्ह्याकल । ‘दाँत दुखेमा… कान पाकेमा… ’ धकाः हालाच्वंगु सः लुँचुमदु अजिमा देगः जःखः थ्वयां च्वन ।

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS