न्हिकं यानाच्वंम्ह धन साहुनं छेँया पिने लाछिइ ‘पुरानो कागज, अखबार, किताब, कापी… फलाम, कवाडी सामान….’ धकाः ततसकं हालाहःगु हाःसः तायेवं न्हिकं यायेगु दिनाः कःसिइ वनाः स्वःवन । कवाडी छेँ क्वय् भचा मथ्यंनिबलय् धन साहुनं धयाछ्वत –‘अय् मस्र्या, पख पख । कवाडी सामान छ । म तल आउँदै छु ।’

ल्याय्म्हचाम्ह कवाडीं कःसिइ थस्वयाः धन साहुयागु ख्वाः छक्वः स्वल । साइकल दिकाः गेटया पिनेसं पियाच्वन । धन साहुनं गेट चायेकाबिल । कवाडीयात दुहां वयेत भाय् यात । कवाडी दुने दुहांवल । कवाडीयात मिया छ्वयेगु सामान छद्वँचा छखे सिथय् द्वं्रचिनातःगु दु । सामान क्यनाः धनसाहुनं धाल, ‘ल भन मस्र्या, कति पैसा दिने ? तिमिले नै भन ।’

साहुयात लिसः मबिसे मेगु हे ध्याउनाय् लाःम्ह थें व झुकय् जुयाः बिचाः यानाच्वन । अबलय् लाक कःसिं साहुनी हालाहल, ‘फुक्कं दक्वदाक्वं बियाछ्व धयागु ताः ला, कवाडी बिउगु ध्यबा मगाः धकाः लिकयाः ल्यंकातये मते । उकिं यानाः छेँ फोहर जुयाच्वनीगु खं हे खं मखुला ।’ कवाडीं साहुनीया खँ न्हाय्पं बियाः न्यनाच्वन ।

सामानया ध्यबा थुलि उलि बिइगु धकाः कवाडीं लिसः मबिसे सुम्क च्वनाच्वंगुलिं धन साहुनं हाकनं धाल, ‘अय मस्र्या, कति दिने भन मस्र्या ।’कवाडीं लिसः मबिउ । ताहाकयेक सासः छक्वः ल्हात । न्हिउख्वाः ज्यानाः धन साहुया मिखानाप मिखा ल्वाकाः फुर्ति पिकयाः धाल, ‘साहुजु, छु छिं जितः मस्र्या धकाः तायेकागु ला ? जि मर्स्या मखु । नेवाःया कायमचा नेवाः हे खः ।’

नेवाः भासं खँ ल्हाःगु खनाः धन साहु ज्यः जूम्ह थें त्वलय् जुयाच्वन । ‘जिं कवाडी ज्या याःगु खनाः छि तसकं अजू चाः थें च्वं । छु नेवाःया मचां थ्व ज्या याये मजिउ ला ?’उलि धाधां वं थःगु छ्यनय् न्हाय्पं त्वपुइक हिनातःगु कापः फ्यनाछ्वत । बोहलय् पाछायातःगु रुमाल नं लिकाल । वं हाकनं थःगु खँ कनायन, ‘जिपिं चिमिपिं खः साहुजु ।

कतः देय्यापिं वयाः थ्व हे कवाडी ज्या यानाः यक्व ध्यबा कमे यानायंकी । थ्व हे ज्यां तःमि जूपिं दु धाइ । झीसं खना हे च्वनागु दु कवाडी सामानया गोदामका गोदाम तयाः थ्व हे बनेज्या यानाच्वंपिं झीथाय् आपालं दयेधुंकल । झीपिं नेवाःतसें थ्व ज्या याये मजिउ धइगु दइ ला ?’

जि छेँजःपिं धइगु जि छम्ह व बुरीम्ह अजि छम्ह जक । जिमि मांअबु जि मचाबलय् हे मदये धुंकल । जि आखः नं ब्वने मखं । मचांनिसें ज्या सनेमाल । जिं कमे यायेगु ध्यबां अजि व जि निम्हेसित नये, त्वनेपुनेत स्याप स्याप जुइगु । जि बःचाधिकः जुइवं थ्व ज्या न्ह्याकागु खः । कतः देय्यापिं वयाः थ्व हे कवाडी ज्या यानाः यक्व ध्यबा कमे यानायंकी ।

थ्व हे ज्यां तःमि जूपिं दु धाइ । झीसं खना हे च्वनागु दु कवाडी सामानया गोदामका गोदाम तयाः थ्व हे बनेज्या यानाच्वंपिं झीथाय् आपालं दयेधुंकल । झीपिं नेवाःतसें थ्व ज्या याये मजिउ धइगु दइ ला ?’धन साहुनं कवाडीयागु खँ न्यना जक च्वन । छुं न्ह्यसः नं मतः, लिसः नं मबिउ । कवाडी थः याकःचा वँय् हाःथें हालाच्वनागु, सुख मताल जुइमाः, खँ धायेगु दिनाः वने हथाय् चाःम्ह थें घडिइ छक्वः स्वल ।

अले ध्यबा पिकयाः थम्हं छक्वः ख्वार्रर निनास्वल । अले साहुया ल्हातिइ तयाबिल । साहुनं निना नं मस्वः । थःगु पाइन्टया म्हिचाय् स्वथन । न्हापा लिपा थें थुलिमाः उलिमाः धकाः हाला मच्वं । कवाडी पलख पिलं नं साहुनं छुं मधाःगुलिं वं साइकलं चिनाहःगु बोरा छपाः लिकाल । द्वँचिनातःगु कवाडी सामान बोराय् स्वथन ।

साइकलया लिउने तयाः खिपतं स्वताक चित ।धन साहु झुमिं यंम्ह थें कवाडीयात जक स्वयाच्वन । वं छु छु यात पुलुपुल जक स्वयाच्वन । ‘का साहुजु थौं लिबात, मेथाय् नं ह्वःताः चूलाकः वनेमानि । थौंयात बाय् । हानं हानं वये । ज्वजलपा ।’ थुलि धयाः कवाडी साइकल गयाः ब्वात ।

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS