जिमि अबुया ‘औकात’

अभिषेक पाठक

न्यान्हुतक थःछेँय् च्वनाः बिदा न्यायेकेधुंकाः छेँय् लिहां वयाबलय् जिमि बुरा जितः लसकुस यायेत छेँया न्ह्यःने पिहां वयाच्वन । छेँय् वनेत मू गेटं दुहां वनेवं ग्यारेजय् छगः प्वालाप्वालाथीगु गाडी दिकातल– स्विफ्ट डिजायर । जिं मिखां मिखां तुं बुरायात ‘छु खः थ्व’ धयाथें न्ह्यसः तयाबलय् बुरां गाडीया ताःचाः हे जिगु ल्हातय् ज्वंकाः धाल, ‘कन्हय्निसें छ थ्व हे गाडीइ च्वनाः कलेज वनेगु का प्रोफेसर साहिबा ।’

‘ओ माइ गड ।।’ जितः थुलि लय्ता वलकि जिगु म्हुतुं थुलिं अप्वः मेगु छुं पिहां हे वयेमफुत । बस् जिं ला जोश व भावावेशय् तहसीलदार साहेबयात जोरदार ‘झप्पी’ बियाः छक्वः कस्सिक निं घय्पुया । वयागु गिफ्ट बीगु तरिका नं अजीब जुयाच्वनीगु– चुपचाप व आकाझाकां । थःम्हं धाःसा पुलांगु हे इन्डिगो चले यानाः जिगु निंतिं थिकेगु गाडी कयाहल । खुदँया तिपू जीवनय् थ्व मनुखं जितः थुलि गिफ्ट बी धुंकल कि ल्याखाना स्वःसा त्यान्नुसे हे च्वनी जुइ । इमान्दार, घूस नइमखु, अय्सां थुलि खर्चालु कि त्यासा कयाः जूसां गिफ्ट न्याना हयाच्वनी ।
कस्सिक छक्वः घय्पुइ धुंकाः जिं गाडी निरीक्षण याना । जितः यःगु कलरया गाडी, तसकं बांलाः । उबलय् हे जिगु मिखा अन वन, गन जिं न्ह्याबलें जिगु स्कुटी दिकेगु खः । तर थौं व थाय् खालि । ‘स्कुटी गन दु ?’ जिं चिल्लाय् दनाः न्यना ।

मियाबिया का जिं, आः छु यायेत माःगु व भ्वाथःगु स्कुटी । पार्किंग यायेत थाय् नं मदु ।’

‘जितः छक्वः हे मन्यँसे मियाबियागु छं ?’

‘जाबो स्कुटी हे ला खःनि, व नं पुलांगु । थुकी तंचायेमाःगु हे छु दु ?’ वं भावहीन सलं थुलि धायेवं जि हाकनं चिल्लाय्दना– ‘स्कुटी जक मखु व, व ला जिगु जिन्दगी खः । जिगु सासः सासलय् च्वनी व । जिके दुगु जिमि बाःया छगू जक चिं खः व । जिं छं बिउगु उपहारया सम्मान याना, तर व स्कुटीया पलेसा थ्व मयः । जितः छंगु गाडी म्वाः । छं जितः दकलय् यःगु हे मियाबिल । व नं जिके छक्वः हे मन्यँसे ।’ जिगु मिखां ख्वबि सुल्ल बाः वल । जिगु हाःसः तायाः जिमि माजु नं लुखां पिहां वल । माजुं जिगु छ्यनय् ल्हाः तयेवं जितः झन् ह्वाँय्ह्वाँय् हे ख्वये वल ।
‘ख्वयेमते भमचा, जिं ला थ्वयात न्हापां हे धयागु खः नि, छक्वः छंके निं न्यँ धकाः । तर काय तःधिकः जुल… व नं तहसीलदार । मांया खँ ला गनं न्यनी धकाः ? ख्वये मते भमचा । अले छ थनं तुं झ्वातां दनाः छु न्यनाच्वनागु, याकनं लित कया हिँ स्कुटी’ माजुं जितः ह्ययेकु ह्ययेकुं थः काययात ब्वःबिल ।

तहसीलदार साहेब मिखां क्वस्वयाः जिथाय् वल । वं जि थथे ख्वःगु गुबलें मखंनि । जितः तसकं मतिना याइम्ह वं याचना सलं धाल, ‘सरी यार, जिं छु सिउ धकाः व स्कुटी छंगु नुगःया थुलि सतिक दु धकाः । जिं ला कवाडीयात मिया छ्वयागु खः, व नं न्हय्द्वः दामं । जाबो थुलि ध्यबा नं जितः माःगु मखु । गाडी दयेधुंकाः उकिया छु ज्या धकाः अथें मिया बियागु । छंत लसता बी धयागु, ख्वबि जक बी थें जुल । आः तुरुन्त हे वनाः लित कयाहये ।’

थुलि धयाः व वन । जि थःगु क्वथाय् दुहां वयाः, होशय् हे मदुम्ह थें फ्यतुना । बुराया जक नं छु दोष । छक्वः निक्वः वं धा नं धाःगु खः कि थ्वयात मियाः मेगु न्हूगु न्या । जिं नं न्हिलाःन्हिलाः हे धायेगु यानाच्वनागु खः– म्वाः थ्व हे ठीक जू । तर थौं आकाझाकां स्कुटी मखंबलय् जि तसकं भावुक जुल । मजुइगु नं गनं ? व स्कुटी जक मखु, ‘औकात’ खः जिमि अबुया ।

उबलय् जिं न्यना, ‘गुलि तुत ?’ उबलय् वं गुगु लिसः बिउगु खः, उकिं जिगु प्राण हे हरण याः थें जुल, ‘न्ह्याक्व काःसां छु जुल ? छ व छिमि अबुया औकात स्वयां अप्वः हे खः ।’ वयागु खँ न्यनाः आकाझाकां जिगु तुतिइ ज्यान हे मदु थें जुल

गबलय् जि कलेजय् ब्वनाच्वनागु खः, उबलय् जि नापं ब्वनाच्वंम्ह छम्ह मिसा छन्हु न्हूगु स्कुटी ज्वनाः कलेजय् वल । सकलें पासापिंसं वयात बधाई बिल । उबलय् जिं न्यना, ‘गुलि तुत ?’ उबलय् वं गुगु लिसः बिउगु खः, उकिं जिगु प्राण हे हरण याः थें जुल, ‘न्ह्याक्व काःसां छु जुल ? छ व छिमि अबुया औकात स्वयां अप्वः हे खः ।’ वयागु खँ न्यनाः आकाझाकां जिगु तुतिइ ज्यान हे मदु थें जुल ।

सकलें पासापिं लिहां वन, तर जि अनं तुं फ्यतुनाच्वना । सुनां नं जिगु नुगलय् लाःगु चोट मखं । जिं गुबलें नं थथे महसुस हे मयाना कि उपिं सकसिनं जितः थःपिं स्वयां ‘गरिब’ तायेकी धकाः । तर उबलय् जितः ताल जि उपिं ज्वः मजू । छेँय् वयाः जिं थःगु ख्वाः चकंका तयेमफुत । मांयात घय्पुयाः छक्वः निं ख्वया । मांयात कलेजया खँ कना । मामं थुलि हे जक धाल, ‘अज्याःपिं मिस्तय् खँय् यक्व ध्यान बीमते । ब्वनेगुलिइ जक ध्यान बिउ ।’
बहनी बाः छेँय् लिहां वयेवं जिं बाःयाके न्यन, ‘बाः धाथें झी गरिब खः ला ?’ बाःनं जिगु छ्यनय् ल्हाः तयाः धाल, ‘झी गरिब मखु मैं, झीगु निंतिं थ्व ई जक भतिचा गरिब जुयाच्वंगु दु का ।

कन्हय् कुन्हु जि कलेज मवना । छाय्छाय् जितः कलेज वने हे मास्ति मवल । थौं सनिलय् बाः याकनं हे छेँय् लिहां वल, अले छु ज्वना वल, व जिगु निंतिं थुलि तःधंगु लसता जुलकि जिं शब्दं बयान हे यायेमफु । छगः बांलासेच्वंगु स्कुटी । लाप्चा थें, लुँयाम्ह झंगःचा थें । मखु मखु… व ला छम्ह तुइसे च्वंम्ह परी, जिगु म्हगसया उडान । जिगु ज्यान हे जुयाबिल व । धाथें धायेगु खःसा उकुन्हु चछिं जितः न्ह्यः हे मवल । जिं बाःयात गुलि ‘थ्यांक्यु’ धया, लुमंके नं मफु । थुलि लय्ता वलकि, लसतां स्कुटी गनं वल, ध्यबा गनं हल धयागु तकं बिचाः यायेमफुत ।
निन्हुति जिगु प्रशिक्षण जुल । न्हापा नं साइकल चले यायेसःगुलिं स्कुटी चले यायेगु नं याकनं हे सल । न्यान्हु लिपा कलेज वना, जिमि अबुया ‘औकात’ ज्वनाः । नकतिनि जक लुं सियातःगु रथं कुहां वःम्ह छम्ह राजकुमारी थें । धाथें धायेगु खःसा व न्हि जिगु जिन्दगीइ जि दकलय् लय्तायागु न्हि खः । जिमि अबुया जि गुलि यः धयागु खँ सकसिनं सिल ।

छन्हु जिमि छम्ह पासां जिमि अबुं चले यानाच्वंगु ‘साइकल रिक्सा’य् च्वना वयागु खँ न्यंकल । जिं ‘मखु जुइ, छ मेम्ह हे सुयागुं साइकल रिक्साय् च्वंगु जुइ’ धया । जिमि बाःया ला थःगु हे टेम्पो दु । तर दुनें दुनें जिगु न्ह्यपु न्यला वनाच्वन, छु बाःनं जिगु स्कुटीया निंतिं टेम्पो मियाबिउगु खइ ला ? खुलां मल्याये धुंकल, जितः सिइके तकं मबिउ । बहनी बाः छेँय् लिहां वःबलय् जिं बाःयात क्वथिइक स्वया । थौं तःन्हु लिपा फुर्सतं जिमि बाःयात क्वथिइक स्वयाबलय् जिं खनकि बाः ला गुलि गंसि जुइधुंकल । न्हापा लिपा बांलाक स्वये तकं मखं । बहनी लिबाक दुहां वइ, अले सुथय् न्हापनं पिहां वनेधुंकी । टेम्पों नं तापाक पासाया छेँय् दिका वयागु धाइगु । अले जिं गय् यानाः सिइकेगु टेम्पो मिइधुंकल धकाः ।

जि ब्वाँय् वनाः बाःयात घय्पू वना, ‘बाः छं छाय् थथे यानागु ?’ जितः ख्वये वल । ख्वये वःबलय् थुलि हे जक न्यने फत ।

‘छ ला जिगु गर्व खः मैं, छंगु मिखाय् जिं ख्वबि गय् यानाः स्वये फइ ? यक्व चिन्ता कायेम्वां, टेम्पो मियागु मदु । बरः जक तयागु खः, थ्व हे लछि दुने लिफ्याना हये ।

‘छ संसारया हे ‘बेस्ट’ अबु खः । बेस्टय् नं बेस्ट । थ्वयात सिद्ध यानाच्वने म्वाः । जिं स्कुटी माल धकाः फ्वनागु हे गुबलय् दु धकाः, अय्सां छाय् थथे यानागु ? खुला तक तुति हे जक ज्ययेकाच्वन । ओहो छं जिगु निंतिं गुलि सास्ति नल ? जि उइँनं छुं थुइके तकं मफुत ।’ जितः ह्वाँय्ह्वाँय् ख्वये वल । जि ख्वयेवं सकलें ख्वयाहल, जिमि मां नं, जिमि चिधिकःपिं निम्हं किजापिं नं । गबाय्त ख्वयाच्वना धायेमफु । व स्कुटी जक मखु जिगु निंतिं, जिमि बाःया हि–चःतिं वःगु ब्वसल खः । थज्याःगु स्कुटी कवाडीयात मियाबिया धाइबलय् दुःख मजुइ ला दः ?
आकाझाकां जिगु तन्द्रा त्वाःदल, छगू म्हसिउगु सः न्हाय्पनय् ताये दयावल– फट, फट, फट । जि ब्वसल जिमि बुरा यानिकि तहसीलदार साहेबं गया वयाच्वना । स्कुटी चले याना वयाच्वंम्ह व स्वयेबलय् ह्वान्ताचा थें खनेदु, तर यइपुसेच्वंम्ह ह्वान्तांचा । जितः तसकं माया याइम्ह ह्वान्तां राजकुमार ।

भायहिउम्ह – तेज महर्जन

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS