ह्वगंगु खल्ति

हिन्दी बाखं

अर्चना अनुप्रिया

आलोक सुथंनिसें दिक्क चायाच्वंगु दु। सुथय् हे थौं सुं छम्हेसिनं वयागु बगली मारे यानाः ध्यबा स्वहायेकल । गुलि मेहनत यानाः धिब्छः, धिब्छः मुंकाः आलोकं मांयात छ्वयाबीत प्यद्वः दां मुंकूगु खः । ट्यूशनं छन्हु निन्हुया बिदा कयाः गामय् वनाः वये माली धकाः बिचाः याःगु नं खः । मांयात ध्यबा नं छ्वयाबी अले वयागु सेवा नं यानाबी । गबलय्निसें गामं थः मामं जि म्हं मफु, छुं भचा ध्यबा छ्वयाहिँ धकाः पौ छ्वयाहल । अबलय्निसें आलोकयात धन्दा जुयाच्वन, ‘मसिउ छु जुइका च्वन खः… वं शहरय् वये न्ह्यः नं धाइमखु….काचाक ट्यूशन त्वःताः वनेगु नं सम्भव मदु। गुलि कुतः यानाः तिनि वयात निगू स्वंगू बांलाःगु ट्यूशन चूलाःगु खः । तःन्हु तक बिदाय् च्वन कि मस्तय् मां अबुपिसं सुं मेपिं हे तयाबी । अथेंनं बेराेजगारी थौंकन्हय् थुलि अप्वयाच्वंगु दु कि निगूगु स्वंगूगु क्लासयापिं मस्तय्त ब्वंकीपिं मास्टरत अःपुक हे चूलाइ । आलोकया शहरया थिकेगु बेसाःभाः बलय् थःगु कमाईया छगू जक माध्यम त्वःफिके मास्ति मवः । अथे जुयाः नं वं ध्यबा मुनाः व छुं भचा पेश्की कयाः गामय् वनेगु व मांयात बांलाक वासः यानाः फक्व याकनं लिहां वयेगु क्वःछिउगु खः ।

शहरय् पासापिंनाप व छकू हे क्वथाय् च्वनेगु यानाच्वंगु खः । अथे जुयाः मां व केहेँयात हयेगु सम्भव मजुल । हानं मां नं गामं वये न्ह्याःम्ह मखु। ‘गामय् बुँ छकूचा दु, मां शहरय् वल धाःसा व नं मदइ….थथे बिचाः यानाः वं इच्छा दयेक दयेक नं मां व केहेँयात हये मफयाच्वन….अँ, इलय् ब्यलय् भचा भचा ध्यबा धाःसा छ्वयाच्वंगु दु। थौं सुथय् व ट्यूशनं ध्यबा ज्वनाः वयाच्वंबलय् हे सुनानं वयागु बगलि मारे याःगु खः ।

आलोकया मिखां ख्वबि हाल । ध्यबा थ्यंक मवल कि मामं जःखः च्वंपिंत खुसामद यानाः न्ह्याम्हसां छम्हेसिगु मोबाइलं वयात फोन यानाः न्यनी । अले वं ध्यबा छु जुयाः छ्वया हये मफुत धकाः धायेगु…? धया हे छ्वत धाःसा नं ध्यबाया ब्यवस्था गथे यानाः याइ ? एडभान्स काःगु खः वं, आः तुरुन्त हे ट्यूशनं ध्यबा गनं वइ ….? आलोकं तसकं दुःख ताल । वं आः गामं सुनानं फोन याना हल धाःसा मल्ह्वनेगु व मामं छ्वयाहःगु पौया लिसः नं मछ्वयेगु क्वःछित..आः गुलि नं जुइ ईश्वरया मर्जी ..। वं आः मेगु नं ट्यूशन माःवन  सायद गनं छथासं ध्यबा ब्यवस्था जु हे जुइला…। थ्व हे कुतः यायां प्यन्हु न्यान्हु बित…आलोकया मनं चिन्ता कयाच्वन अले थःगु हे दोष खंकाच्वन ।

छवाः लिपा हे गामं फोन वल । लिक्क च्वंगु छेँय् च्वंम्ह ककिया फोन लानाच्वन । आलोकं थुहे थुल कि वया लिक्क पक्का नं मां च्वंच्वंगु दइ । निगू प्यंगू तकया कल वं ल्ह्वं हे मल्ह्वं । तर हानं हानं नं फोन न्याना हे च्वंसेंलि तसकं क्वतुंगु मनं वं फोन ल्ह्वन । बिचाः यात, न्ह्यागुसां छगू त्वहः तयेमाली । अले धयाबीमाली कि आःयात काकियाके त्याये का, जिं वयाः पुलाबी….तर मांया लसतां जाःगु सः ताःबलय् व अजू चाःगु उलिथुलि हे मन्त । मामं धयाच्वन, ‘आलु, छं इलय् हे न्याद्वः दां छ्वयाहयाः जिं मेपिं सुयाकें त्याय् काये म्वायेका बिल पुता … सदां भिं जुइमा…खुब प्रगती या….वासः ला व हे वल । लिसें माःमाःगु मेमेगु सामान नं काये धुन जिं …. आः थथें मेगु ध्यबा छ्वया हयेत हथाय् चाये म्वाः …अथे ला छं न्ह्याब्लें इलय् हे ध्यबा छ्वया हइ….तर थपाले जिगु हालत भचा तसकं हे बांमलात …छं जिगु समस्या दक्व ज्यंकाबिल ।’

आलोकं थ्व खँ थुइके मफयाच्वन कि वं ध्यबा छ्वःगु हे मदुसा मांया ल्हातय् गथे जुयाः ध्यबा लात..? वयागु ध्यबा ला तंगु खः । हानं…? थ्व मामला छु खः ? आलोकं न्ह्याक्व हे बिचाः याःसां थ्व थथे हे जूगु खः धकाः धाये मफुत ।

छवाः लिपा आलोकया नामय् छपु पौ थ्यंकावल । उकी च्वयातल… ‘दाइ, वंगु वालय् जिं छिगु बगली मारे यानागु खः । उकी प्यद्वः दांया लिसें छिकपिनि मांया पौ नं दु, गुम्ह उसाँय् मदयाच्वंगु जुयाच्वन, अले छितः ध्यबा छ्वयाहिँ धका च्वयाहःम्ह लानाच्वन….दाइ, जिं छिगु प्यद्वः दामय् द्वःछि दां मेगु सायाः दक्वं यानाः न्याद्वः दां छिकपिनि मांया नामय् छ्वयाबियागु दु….आशा दु, छिकपिनि मांया ल्वय् लन जुइ…पाकेटमार…।’ आलोक उलिथुलि हे मदयेक अजू चाल । आः आलोकं वया मांयात धात्थें सुनां ध्यबा छ्वयाबिउगु जुयाच्वन धइगु खँ बांलाक हे थुल । वया मिखां ख्वबि हाल । ख्वबिं प्याःगु मिखां आलोकं पतिइ चुप्पा नल । अले लथ्यानाः खल्तिइ तल । वं थःगु ह्वगंगु खल्ति स्वस्वं मनं मनं उम्ह पाकेटमारयात सुवाः बियाच्वन ।

भाय्हिउम्ह : रमेशकाजी स्थापित 

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS