प्रकृतिया नियम

हिन्दी चिबाखं

  • सुशीलकुमार उपाध्याय

छम्ह फ्वगिंनं रेलयात्रुतय्के फ्वनेगु झ्वलय् छम्ह सूट फिनातःम्ह साहुजीयात खन । वं बिचाः यात कि थ्व मनू तःमिम्ह थें च्वं । थ्वयाके फ्वन धाःसा ला भचा आपाः हे ध्यबा बी जुइ । वं साहुयाके फ्वंवन ।

फ्वगिंयात स्वस्वं उम्ह साहुं धाल, ‘छं न्ह्याबलें फ्वना जक च्वनी । छं गबलें सुयातं छुं बियागु नं दु ला ?’

फ्वगिं नं धाल, ‘साहेब जि ला फ्वगिं खः । न्ह्याबलें मनूतय्के फ्वनेगु हे जक यानाच्वना । मेपिंत छुं बीगु जिगु हैसियत हे छु दु धकाः ?’

साहुं धाल, ‘सुयातं छुं बी मफुसा छंत फ्वनेगु नं हक मद । जि छम्ह व्यापारी खः, अले कालबिलय् हे जक जिगु विश्वास दु। छंके जितः बीत छुं दु धयागु खःसा हे जक उकिया पलेसा जिं नं छंत छुं बी फइ ।’

थुबलय् लाक हे उगु स्टेशन थ्यंकःवल, गन साहुया कुहां वनेमाःगु खः । व ट्रेनं कुहां वन, अले वना हे छ्वत । साहुं धयाथकूगु खँ उम्ह फ्वगिंया नुगलय् दुहां वन । आः वं बिचाः यात कि मनूतय्सं जितः फ्वने बीबलय् यक्व ध्यबा मबीगु उकिं हे जुइमाः कि जिं उमित उकिया पलेसा छुं हे बी फुगु मदु। तर जि ला फ्वगिं खः, सुयातं छुं बी फुम्ह ला ख हे मखु। तर यक्व बिचाः याये धुंकाः फ्वगिं नं गुम्ह मनुखं थःत फ्वने बी, वयात थःम्हं नं छुं कि छुं बि हे बी धकाः क्वःछित । तर आः नं वयागु न्ह्यपुइ थ्व न्ह्यसः दना वयाच्वंगु दु कि व थः हे फ्वगिं खःसा फ्वने बिउगुया पलेसा व मनूतय्त वं छुं बी फइ ? थ्व खँ बिचाः यायां न्हिछि बित, तर वं थःगु न्ह्यसःया लिसः लुइकेमफु ।

कन्हय् कुन्हु व स्टेशनया न्ह्यःनेसं फ्यतुना च्वन । उबलय् लाक हे आकाझाकां वयागु मिख स्टेशनया जःखः च्वंगु स्वांमाय् जूवन, गुकी यक्व हे स्वां ह्वयाच्वंगु दु। वं आःयात फ्वने बिउपिं मनूतय्त छुं भचा स्वां हे बीगु बिचाः यात । वयात थःगु थ्व बिचाः यः ताल, अले वं अनं छुं छुं स्वां थ्वयाहल ।

वं ट्रेनय् फ्वंवन । सुनानं वयात फ्वने बिलकि उकिया पलेसा व फ्वने बिउम्ह मनूयात वं स्वां बीगु यात । अथे बिउगु स्वां मनूतय्सं लय्लय् तायाः थःपिंके तयातयेगु यात । आः व फ्वगिं नं न्हिं न्हिं हे स्वां थ्वइ, अले फ्वने बिउगुया पलेसा थम्हं थ्वयाहयागु स्वां उमित इनाबी ।

व तुरन्त ट्रेनं कुहां वन, अले उत्साहित जुयाः सर्गतय् थस्वस्वं तसलं हाल, ‘जि फ्वगिं मखु, जि ला छम्ह व्यापारी खः । जि नं व साहु थें हे जुइफु । जि नं तःमि जुइफु ।’

छुं दिं लिपा हे वं वाःचायेकल कि आः वयात न्हापा स्वां अप्वः मनूतय्सं फ्वने बीगु यानाहःगु दु। व स्टेशनया लिक्क ह्वयाच्वगु दक्व स्वां थ्वयाहइ । गबलय् तक वयाके स्वां दयाच्वनी, अबलय् तक वयात यक्व थें मनूतय्सं फ्वने बी । तर स्वां इनाबिबिउँ फुतकि वयात फ्वने बीपिं नं दइमखु। आः न्हिं न्हिं थथे हे जुइगु जुयावल ।

छन्हु वं फ्वनाच्वंबलय् खन कि व हे साहु ट्रेनय् च्वनाच्वंगु दु, गुम्हेसिनं यानाः वयात फ्वने बिउगुया पलेसा स्वां बीगु प्रेरणा चूलाःगु खः । व तुरुन्त हे वयाथाय् थ्यंकः वन ।

अले फ्वनेगु झ्वलय् धाल, ‘थौं जिके छितः बीत छुं भचा स्वां दु, छिं जितः फ्वने बियादिसँ, उकिया पलेसा छितः जिं स्वां बी ।’

उम्ह साहुं वयात फ्वने बीगु ल्याखं छुं भचा ध्यबा बिल, अले फ्वगिं नं छुं भचा स्वां वयात बिल । साहुयात अथे याःगु साप हे यल । वं धाल, ‘वाह, छु खः ले? थौं ला छ नं जि थें हे व्यापारी जुल ।’ थुलि धयाः स्वां कयाः व साहु स्टेशनय् कुहां वन ।

तर उम्ह साहुं धाःगु खँ हानं नं फ्वगिंया नुगलय् दुहांवन । वं छक्वःपतिकं साहुं धाःगु खँया बारे बिचाः यानाच्वन, अले बिचाः यायां हे व तसकं लय्ताया नं च्वन । आः वयात तायावल कि वयागु ल्हातय् सफलताया ताःचाः लाःवःगु दु, गुकिं वयागु जीवनय् हे हिउपाः हयेफु ।

व तुरन्त ट्रेनं कुहां वन, अले उत्साहित जुयाः सर्गतय् थस्वस्वं तसलं हाल, ‘जि फ्वगिं मखु, जि ला छम्ह व्यापारी खः । जि नं व साहु थें हे जुइफु । जि नं तःमि जुइफु ।’

मनूतय्सं व अथे हालाच्वंगु खँबलय् वयात वेँ जूगु तायेकल । कन्हय् कुन्हु निसें व फ्वगिं अन स्टेशनय् हानं खनेदयेकः हे मवल ।

दछि लिपा हानं व हे स्टेशनय् निम्ह मनूत सूट–बूट पुनाः यात्रा यानाच्वंगु खनेदत । निम्हेसिनं वं वयात वं वयात खंबलय् उपिं मध्ये छम्हेसिनं मेम्हेसित बिन्ति यानाः धाल,
‘छिं जितः म्हसिल ला ?’

साहुं धाल, ‘अहँ ! सायद झी थौं दकलय् न्हापां नापलाना च्वनागु दु ।’

व मनुखं धाल, ‘साहुजी छिं बांलाक लुमंकादिसँ, झी न्हापांखुसी मखु, स्वक्वखुसी नापलाना च्वनागु दु।’

साहुं धाल, ‘जितःलुमं मजुल । धायेबलय् झी थ्वयां न्ह्यः निक्वः गबलय् गबलय् नापलानागु जुल ?’

न्हापांम्हं मुसुक्क न्हिल, अले धाल, ‘झी न्हापा निक्व तक थ्व हे ट्रेनय् नापलाये धुन । जि व हे फ्वगिं खः, गुम्हेसितं छिं न्हापां नापलाःबलय् धयादीगु खः कि जिं जीवनय् छुं यायेमाः, अले निक्वःया पालय् कनादीगु खः कि जि धाथें सु खः? लिच्वः थ्व पिहां वल कि थौं जिं स्वांया तःधंम्ह व्यापारी जुल । अले थ्व हे व्यापारया ज्याय् मेगु शहरय् वनेत्यनागु दु। छिं जितः न्हापां नापलाःबलय् प्रकृतिया नियम कनादीगु खः, गुकिया अन्तर्गत झीत अबलय् हे जक छुं दइ, गबलय् झीसं उकिया पलेसा छुं बीफइ ।’

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS