सुनानं छितः ‘ह्याकुला स्याये यः’ कि ‘ममःचा स्याये यः’ धकाः न्यंसा छिं छु लिसःबिइ ! व जिं जक मखु नब्बे प्रतिशत मनूतय्सं हाम्वःग्वःछि हे मपाक पक्का नं धाइ ! मधाइगु नं गथे ! स्व ले छिगु म्हुतुइ ई बुयाः वःगु ममःचा नां कायेवं ।

भमचा थें मछाले म्वाः,धाइगु नापं दु पाउँ खनेवं म्हुतुइ ई बुया मवलकि व मनू लाखे हाइचट जुइगु अप्वः माली मखुत हँ ! हऽ…..अथे हे ममःचा बास वलकि प्वाः खस्खस् मवःपिं नेपाःमित हे मखु हँ ! खः मखु व ला ममःचा न्ह्यःने तयाः स्वये मानि का ! अथे ला ममःचाया इतिहास पुइकाः स्वःसा गुलिखे शाकाहारीतय्त ममःचां मांसाहारी याःगु दु ।

सु ब्रम्हु, सु मारवाडी नामूद से नामूद शाकाहारीत नं ममःचिया न्ह्यःने थ्यनेवं थः पराजित जूगु महसुस याइ । मेनका खनेवं विश्वामित्रया तपस्या भंंग जूथें ममःचिया बासं लठ्ठ जुयाः कथुं कुहांवंगु होस हे दइमखु । थ्व ममःचिके बशीकरण यायेगु शक्ति दुगु धाये ला वा ममःचिया भक्ति जूगु धाये ! थ्व छुं हे मधासे धाये— ममःचा अजाःगु नसा खः गुगु सकसियां यः ।

छम्ह पासा ला येँय् वइगु धयागु हे ममःचा लुमंकाः हँ ! थ्व हे ममःचायागु निंतिं त्वहः मदु त्वहः दयेकाः काज यानाः येँय् वयेगु हँ ! नत्र व न्हाय्प्वाः तिना जुइमाःथाय् म्वाय् नं वये मखु हँ ! अथे हे मेम्ह पासा छम्ह दु, ला मयः ममःचिया खोला जक नयेयः– ला भ्याःगु । थ्व जुल ख्यँेया म्हासुगु मयः, तुइगु यः धाःथें जाःगु खँ ।

वय्कः पासां न्ह्याबलें ममःचा नये मालकि जितःपासा ब्वनायंकिगु । पासां ममःचाया खोला तुइकाः नइ, जिं ला जक नयेगु । छम्ह ब्रम्हु पासा दु, वय्कःया ममःचा नये मालकि जिथाय् अफिसय् वइगु अले ममःचा अर्डर याके बिइगु ! खँ छु धाःसा वय्कः पासा ममःचा नं नयेमाःम्ह,जात वनी धकाः नं ग्याःम्ह ।

उकिं वं सकसिया न्ह्यःने मतलब होटलय् वनाः ममःचा नः मवं । ममःचिया जक खँ ल्हायेसा गुलि खँ ल्हाये ! मनूतय्सं सुथन्हापां च्याया पलेसा महाबौद्धय् ममःचा नः वयाच्वनीगु । च्या दायेकेत दुरु हइ मखुनि ममःचा सलंसः प्लेट फुइ धुंकी । च्या निगू कप त्वंसां प्वाः दनिमखु ,ममःचा छगू प्लेट नःसा धःकमिंक धक्का तयेदु ।

च्या स्वयाः ममःचा कतिलासेलिं लखय् ध्यबा क्वफाः जुइ ला ? सुप्रु सुप्रु ममःचा क्वफायेगु त्वःताः । छम्ह पासायात ला थ्व ममःचां यानाः थौं तक कलातं हिस्याना च्वनीगु हँ “गय्च्वं ममःचा धकाः” । खँ छु जुल धाःसा पासाया नकतिनि ब्याहा याःगु जुयाच्वन । ससलय् दुचायेकः वनेबलय् ससलय् पाहाँ याके हःगु नये मजिउ धकाः पासायात सुनां न्हाय्पनय् स्वां पुयातःगु जुयाच्वन ।

उकिं व पासां ससलय् वने त्ययेकाः ममः निगूू प्लेट स्यानावल थें । हथाय्पथासं नःगुलि स्यथाक्क पुनाः म्हुतुइ थक्वया ला च्वतूगु मचाः हँ पासाया । ससलय् साःसाःगु तयाः पाहाँ याके हल हँ ! फुकसिनं भपियादिसँ, भपियादिसँ ! मछालेम्वाः थःगु हे छेँ जुइधुंसेलि धाःगुलिं गुलि धायेका च्वनेगु छगू निगू ला नयेमालि धकाः ला छकू म्हुतुइ छु तया हँ ! ओ… हो…हो..म्हुतुं ला ला छ्वाराक्क पितछ्वया हल हँ !

गिलासय् च्वंगु लः चुँइ चुँइ त्वंगु खनाः पासा ब्वनाः यंकाम्हेसिनं थात ला धकाः दुगाथिइ धुगु धुगु दाल हँ ! झन लः हे हो हो पुत हँ ! अथे हे भ्वय् नके हल हँ ! भ्वय् नं ई चुरु चुरु वंका मनसें च्वने माल हँ ! भ्वजय् नं छुं हे मनसे च्वनाच्वंगु खनाः गुलि कर यात हँ ।

अन्तय् ससःअबुम्ह वयाः कर याःवल हँ “भपियादिसँ मछालेमाः धैगु दुला ! न्हाचः नं छुं भपिया मदी, का… भपियादिसँ ! ” ससःअबुम्हेसिनं यक्व हे कर याःगुलिं पासाया म्हुतुं च्वाक्क थथे धाये लात हँ “थन वयेत ममःचा नयावःगुलिं थक्वय् ला च्वतूया छुं हे नये मजिउ छु याये !” पासाया खं ससःअबुम्ह न्हिले फी मफयाः म्हुतु तितिउँ बैगलय् थहां वनाछ्वत हँ ! बैगलय् नं व हे खँ कनाः ला बैगः हे थ्वक्क न्हिउगु सः तायेदुबलय् ला पासाया ख्वाः अन सुचुके थन सुचुके मंत हँ !

उल्सांनिसें कलाःचां जा छकूचा जक कम नःसां ममःचा नयाः ला च्वतुल लाकि छु धकाः हायेकीगु हँ । अथें हे खुसिइ क्वब्वानाः मदुम्ह कमरेड मदन भण्डारीजुं जितः यःगु खाना ममःचा धाइ ला ? ममःचाया क्रेजीत माला स्वःसा मदन भण्डारी जक छु, ग्वाः ग्वाःनेतानिसें कय्तात थ्यंक झ्वःछूवइ का । ममःचा ननं पीगः तक ला सासः हे मफिसे नइपिं दु ।

ल्हातिइ छगः म्हुतुइ छगः, कथुइ छगः, प्वाथय् थ्यंगु नापं यानाः छकःया प्यंगः ममःचा ला नयेवं लाइनं च्वनी । मेमेगु गाछि नयाः म्हाःल का धायेफु, तर ममःचा धालकि कन्टूरय् दां क्वफायेथें खुत्रु्र खुत्रु्र का ! मेपिं छु स्वये, जि हे स्व ले, नलकि गात धाये मसः । कलाःचां आः ला गात ! गात ! कन्हय् जीवनजल त्वने मायेक छ्यरे जुइ स्वः धाःसां जिगु म्हुतु ममःचा नापं भेरे जुयाच्वनी ।

जि नं कलाःचित ख्याः बच्छि नी बच्छि यानाः धायेगु ससलय् छु वयेगु ! ससलय् वनेगु स्वयां पसलय् वनाः ममः निगू प्लेट नयाः धक्काः तयेगु हे यः । अय्लाः, चुरोट, ग्वय् ग्वाः थें ममःचा नं नसा हे खःला छु थें जितःला न्हिं छगू प्लेट ला मनसें च्वने मफु धयां । अझ गनं पार्टिइ ममःचा मंतकि…छु धाये प्वाः हे मदंका हुँ…पार्टि हे मखुका हुँ !

ममःचा छु खः, छुचुनय् प्वःचिनातःगु ला ला खः ममःचा । व हे छुचुनय् प्वःचिना तःगु वस्तु थय्भनं प्रख्यात याने पपुलर जुइ धकाः न ममःचिया आबिष्कारं सिउ न जिं हे सिउ । थ्वहे छुचुनय् प्वःचिनातःगु वस्तुं म्हिगः तक होटलय् च्या गिलास सिलीम्ह कान्छां थौं भराय्खाःगु बिल्डिङ्ग धस्वाका कान्छासाहु जुइ धुंकल ।

न्हापा न्हापा नपसः तया धकाः सुनानं धाइबलय् छुं ज्या यानाः नयेगु आँट मंत जुइ उकिं नपसः तल धाइ । मनूतय्सं क्वह्यंकाः स्वइ । तर थौंकन्हय् ममःचा पसः तया धाइबलय् झीसं याउँक अनुमान याइ “का थ्वं ध्यबा कमे याइगु जुल का ।” ममःचा थुलि पपुलर जूगु वास्तवय् छुचुनय् ला प्वःचिना तःगुलिं खः।

डाइरेक्ट ला खने मदइगु जूगुलिं न्ह्याम्हेसिनं थ्वइत याउँक घुतुका छ्वइगु खः । नत्र गाडाय् तयाः, दोकय् तयाः ला हःगु खनीबलय्, कंगय् म्येय्यागु गति खनीबलय् म्हुतुइ मेकथं ई जक बुया मवःसां कुगाः, नयेगु ला छु ! भारतं वःपिं लुँया तिसा दयेकीपिं बंगालीत गुच्चा त्वालय् छेँय् छेँय् क्वथा पतिकं दु । उमिसं न्याया ला बाहेकं मेगु मनः, तर ममःचा धाःसा खूब नइगु ।

जिं इमिसं न्हिं न्हिं ममःचा न्यानाः नःगु खनाः न्यना— “छिमिसं न्याया लाः बाहेकं मेगु ला नःगु मखं, ममःचा धाःसा खूब नःनि धयाबलय् व बंगालीतय्सं छु धाल सिउ ला ?” “इःतो विश्वकर्मा का प्रसाद आछि ! अमार मालिक बोलेपछि इःप्रसाद न खाबेतो भालो काज न हाबे ।” जि न्हिले फी मफयाः न्हिलाः हरर्र । बंगालीत जि न्हिलागु खनाः ज्यः जुयाः वाताहां च्वनाच्वन ।

जुइफु गुम्हसितं ममःचा दुगुद्यः, गुम्हसितं भिंद्यः । न्ह्यागु कथं धाःसां, न्ह्यागु कथं काःसां वास्तवय् ममःचा न्हूम्ह भमचा यःथें सकसितं यः । थथे यःगु वस्तु जूगुलिं जिं स्वये ला ममःचित राष्ट्रिय खाना घोषित यायेमाः । अले विदेशी पाहांपिंत रात्रीभोजय् ममःचा नापं टोस्ट प्रस्ताव तयेबलय् विदेशीतय्गु न्ह्यःने झीगु राष्ट्रिय गौरव अप्वः मजुइ ला ?

ममःचाया हरर्र बास्नां मजुइगु सम्झौता नं जुयावनी, सन्धि नं जुयावनी, अले अनुदान नं द्यः लय्तालकि वरदान बिउ थें बिउ मवइ ला !
येँ देशय् छ्यासछ्यासति अप्वया वनाच्वंगु धयागु हे लुँया तिसा पसः व ममःचा पसः खः। थुकिं सिइदु तियां तिसा, नयां ममःचा । छगू शोभा खःसा मेगु नभा माने प्वाःदं ।

थ्व निता दयेवं मेगु छु मानि ! ‘भाग्यमानितय् भूतै कमारो’ धाःथें येँ देशयापिनि नये नं दु, तिये नं दु । आः ला थ्व ममःचा येँय् जक मखु अधिराज्यया मू मू बजारय् तकं हरर्र बास वः । न्ह्याक्व हे बास वःसां मेथाय् येँय् थें कंग बास मवः ! उकिं नं मनूत येँय् हथासं वयेत सनीगु खः ।

ममःचा तःगू प्रकारया दुसां छुचुनय् ला प्वःचिनातइगु थ्वया बिशेषता खः, थ्वया म्हसीका खः । नये धुनेवं धक्कमिंक धक्का तयेगु थ्वया शोभा खः, मेकथं धायेसा थ्वया धर्म खः । हरर्र वइगु बास्नां म्हुतुइ ई सल्ल बुया वइगु थ्वया प्रभाव खः । गुकिं न्ह्याथें जाःम्ह ल्वगिसां छगःसां नये धकाः ल्हाः न्ह्यचिकी । उकिं सिइदु ह्याकुला स्वयाः ममःचा ययेकीगु सकसिनं । जय ममःचा ।

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS