कुकर्मया फल थन हे भोगे याये माली

बाखं न्यने सुया मयइ ? बाखं छगू न्ह्यइपुकेगु साधन खः । अजाअजियात तापाः अजाअजिं कनावंगु । अनंलि अजाअजिं छय् छुइपिंत कनीगु । थथे यायां यक्व न्यँकँ बाखंत दयावल । थुपिं मध्ये गुलिं लिखित पिदन । गुलिं न्यँकँ यायां न्ह्यानावन । थौं नं अजाअजिं वा मांबौपिंसं थः मस्तय्त बाखं कनेगु याः । मस्तय् नं बाखं न्यने न्ह्याः । थुकिं यक्व खँ सीका नं काइ । ज्ञानगुणया खँ थुइका नं काइ । बाखं कनेगु इलय् वास्तविकता नापं काल्पनिक खँ नं स्वायेगु याइ ।

गुगुं सत्य तथ्य खँ जक बाखं कथं कनेगु व न्यनेगु नं याः । थुकी वास्तविक घटनाक्रम नं जुइफु । जातक नं थुकथं हे वास्तविक घटनाक्रम खः । तथागत बुद्धया न्हापाया जन्मया घटनाक्रम हे जातक खः । थुकी तथागत बुद्धं छु छु जन्म काल, गुगु जन्मय् गुकथंया ज्याखँ यात धइगु खँ कनातःगु दु । जातक दुने मुक्कं ५५० गू घटना दुथ्याकातःगु दु । थुकी मध्ये थन चुलनन्दिय जातक (जातक २२२) छकः स्वये ।

छगू इलय् बोधिसत्व हिमालय प्रदेशय् माकःया कुलय् जन्म जुल । वया नां नन्दिय खः । वया किजा नं दु । किजाम्हेसिया नां चूलनन्दिय । उपिं निम्हं माकःया नेता । उमि मांम्हं मिखां मखं । उमि निम्हेसिनं मांया अतिकं सेवा यानाच्वन । बोधिसत्वं मांयात याउँक ध्यान तइगु । थः जंगलय् चाःहिलाः साःगु भिंगु फलफूल माला हइगु । अले उगु फलफूल मांयात बीके छ्वइगु । तर फलफूल ब्यू वनीम्ह माकलं मांयात फलफूल मबिउगु जुयाच्वन । थुकिं यानाः मांम्ह गंसि जुजुं वन ।

वया क्वँय् व छ्यंगूु जक बाँकी जुल । थ्व खनाः बोधिसत्व अजू चाल । वं मांम्हेसित न्यन —‘जिमिसं छंत साःसाःगु फलफूल बीके छ्वया हयागु खः अय्नं छाय् सुखू गनाः गंसि जुया वंगु ?’ मांम्हं धाल, ‘जितः फल बी महः ।’ थ्व खँ न्यनाः बोद्धिसत्वया नुगः मछिन । वं बिचाः यात, यदि जि पुचःया नायः जुयाः नेतागिरी याना जुल धाःसा मां सिना वनी । जिं पुचः त्वःताः मांयागु जक सेवा यानाच्वने ।

थुगु जातकं थम्हं यानागु कुकर्मया फल थम्हं हे भोगे याये माली धइगु सन्देश बियाच्वंगु दु । थुकी धयातःगु दु – मनुखं शरीरय् वचन अथवा मनं गुगु नं कर्म याइ उकिया कर्म थम्हं हे भोगे यायेमाली । उकथंया हे कर्म थःके दयाच्वनी ।

बोधिसत्वं थःगु खँ किजा चुलनन्दिययात कन । वयात पुचःया नायः जुइत इनाप यात । तर चूलनन्दियं नं पुचःया नायः मजुसे मांया हे सेवा यायेगु बिचाः प्वंकल । उपिं निम्हेसिनं छगू हे बिचाः जुल । अले पुचःया नायः पद त्वःतल । उमिसं मांयात ब्वनाः हिमवन्त त्वःतल । सीमान्तय् च्वंगु निग्रोध सिमाक्वय् च्वनाः मांया सेवा यानाच्वन । उगु इलय् बाराणसीइ आचार्य ब्राम्हणया शिष्य छम्ह दु । व अतिकं कठोर स्वभावयाम्ह ।

उकिं आचार्यं वयात कठोर जुइ मते, लिपा पश्चाताप याये मालीगु ज्या याये मते धकाः अर्ति बिल । आचार्ययात बन्दना यानाः व लिहां वल । वं थःगु छेँ बसे यात । शिल्पविद्या उलि बांलाक मसः । उकि वं शिकारी ज्या यात । उकिं हे थःगु छेँजःपिं लहिना तल ।
छन्हु व जंगलय् शिकार याः वन । वं सुं जनावर मखन । खालि ल्हातं लिहां वल । लँय् वं निग्रोध सिमा खन । सिमाय् छुं दयेमाः धकाः बिचाः यात । न्ह्यःने वन ।

अन निम्ह दाजुकिजापिंसं मांयात नसा नकाच्वन । उमिसं शिकारीयात खन । उमिसं बुरिम्ह मांयात शिकारीं छुं याइ मखु धकाः बिचाः यात । थःपिं सिमाया झालय् सुपिउ वन । तर निर्दयी शिकारीं बुरिम्ह माकः तकं मत्वःतू । वं वाण ल्हातय् काल । थ्व खनाः नन्दियं धाल, ‘थुम्ह मनुखं मांयात स्याइन । जिं मांया थासय् थःगु जीवन दान बी । जि सीधुंकाः मांया सेवा याना च्वँ ।’ नन्दिय थुलि धयाः सिमा कचां पिहां वल ।

वं शिकारीयात धाल, ‘हे मनू ! जिमि मांयात स्याये मते । व कांम्ह खः । बुरि नं जुइधुंकल । छं वयात मस्यासें जितः स्या ।’ थुलि धयाः वं शिकारीयात कबुल याकल । अले तीरया न्ह्यःने च्वं वन । शिकारीं वयात स्यात ।अनं लिपा शिकारीं थःगु कबुल ल्वःमंकल । हानं बुरिम्ह मांम्हेसित स्यायेत वन । थ्व सकतां चूलनन्दियं स्वयाच्वन । शिकारीं मांयात स्यायेत धनु ल्ह्वन । थ्व खनाः चूलनन्दिय न्ह्यःने दं वल । वं नं थः मांयात जीवन दान बिउ धकाः कबुल ल्हाकल ।

मांया पलेसा थः सीत तयार जुल । शिकारीं वयात नं स्यात । अन्तय् शिकारीं मांम्हेसित नं स्यात । स्वम्ह माकःत ज्वनाः शिकारी छँेपाखे वन ।थुगु हे इलय् मलः जुत । मलखं शिकारीया छेँय् कल । वया कलाः व निम्ह मस्त मिं नयाः सित । गांया ध्वाखाय् थ्यनेवं वयात खबर बिल । व शोकाकूल जुल । अन हे लाप्वः वांछ्वत । धनुषवान वांछ्वत । वसः त्वःताः ख्वख्वं ब्वाँय् वन । छेँय् दुहां वन । अन च्यानाः ल्यं दुगु थां कुतुं वल ।

वया छ्यनय् लात । छ्यं तज्यात । वया पतन जुल । थ्व जातकया घटना खः । तथागत बुद्धया न्हापाया जन्मया घटना विवरण । गुलि न्ह्यःया खः यकीन धाये थाकु । अय्नं थौं तकं थुकिया सान्दर्भिकता कायम हे दनि ।थौंकन्हय् सकलें लिमलाः । मांबौयात स्वयेगु ई मदु । जागीर व अफिसया ज्याय् ब्यस्त । छुं कथं भचा ई दःसा थः कलाः काय म्ह्याय्पिनिगु लागिं जक । बुराबुरि मांबौया लागिं ई गन काः वने ? थः न्ह्याक्व हे सक्षम जूसां मांबौयात बोझ तायेकी ।

तर जातकय् थःगु ज्याखँ स्वयां जन्मदाता तःधं कथं कयातःगु दु । थन नन्दिय व चूलनन्दिय निम्हेसियां थःथःगु ज्या दु । अतिकं लिमलाः । अय्नं उमिसं थः मांयात यायेमाःगु कर्तब्य मत्वःतू । न्ह्याक्व हे लिमलाःसां थःपिं हे जंगलय् वनीगु । फलफूल माः वनीगु । मांयात बीके छ्वइगु । तर विडम्बना, भ्रष्ट धइपिं थौं जक मखु अबलय् नं दु । उगु इलय् नं मांयात बीके छ्वःगु फलफूल तकं मबिसे थम्हं नयाबिल ।

थः जन्मदातायात आदर यायेमाः । सकसिनं सिउ । उकिं दँय् छकः जक जूसां मांबौया ख्वाः स्वयेगु चलन दु । उगु दिनय् मांया ख्वाः स्वइ । बौया ख्वाः स्वइ । मरिचरि साः भिं नकी । वसः बी । अझ थौंकन्हय् ला झन् केक तानाः रहर याइ । थ्व छन्हु मांनापं च्वनी । छेँजःपिं मुनी । थुलिं क्वचाइ । अनं लिपा हानं मांबौ ल्वःमनी । थन मांबौया लागिं ज्यान बीपिं गन दइ ? तर मांबौयात अपमान याना जुइपिं म्वःम्वः दइ । थुगु जातक बाखनं थःगु जीवन स्वयां जन्मदाताया जीवन तःधंगु खँ बोध याकी ।

थुगु जातकं थम्हं यानागु कुकर्मया फल थम्हं हे भोगे याये माली धइगु सन्देश बियाच्वंगु दु । थुकी धयातःगु दु – मनुखं शरीरय् वचन अथवा मनं गुगु नं कर्म याइ उकिया कर्म थम्हं हे भोगे यायेमाली । उकथंया हे कर्म थःके दयाच्वनी । भिंगु कर्म याइम्हेसिके भिंगु फल दइ । मभिंगु कर्म याइम्हेसिके मभिंगु फल । संसारय् गज्याःगु पित, अज्याःगु हे सइ । पुसा कथं पुसाया अनुकुल फल दइ । उकथंया फल काइ । भोग नं उकथं हे याइ ।

 

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS