जातकय् न्ह्यथनातःगु इको सिस्टम

तस्मा मत्तञ्जुता साधु, भोजनास्में अगिद्धता
अम्तञ्जु हि सीदन्ती, मत्तञ्जु च नं सीदरे ति

भोजनय् लोभ मयासे मात्रा सिउम्ह जुइगु हे बांलाः । छाय्धाःसा मात्राछि मसिउम्ह डुबे जुया वनी । मात्राछि सिउम्ह डुबे जुइ मखु ।
थुकी भोजनया मात्रा थुइके माःगु खँ न्ह्यथनातःगु दु । थुगु खँ सुक जातकया कुचा खः । जातक धायेवं बोधिसत्वया ई खः । तथागत बुद्ध स्वयां न्हापाया ई । गुलि न्हापा एकीन धाये थाकु ।

तर उगु ईया खँ थौं नं सान्दर्भिक जू । थौं मनुखं नसाया मात्रा मथू । मात्रा थुइका नसा नयाच्वंगु नं मदु । थः यत्थें नसा नइ । म्हिगः तक ई व काल कथं नसा नयेगु चलन दुगु खः । तर थौं आधुनिकताया नामय् थ्व पुलां जुल । थःपिनि यत्थें । दुपिनि दुत्थें याना नसा नइ । थःम्हं नःगु नसाया ल्याःचा सुयाकें मदु ।

नसा म्हयात नी मनी स्वइमखु । म्हुतुया सवाः साःभिं ताकेयाइ । छु नसा गबले गुलि नयेगुया ल्याःचा मदु । थुकथंया घटना सुक जातकय् नं न्ह्यथनातःगु दु ।न्हापा बाराणसी देसय् ब्रम्हदत्त जुजुं राज्य याना च्वन । उगु इलय् बोधिसत्व मैनाया कुलय् जन्म जुल । व स्वंगू पर्वतय् च्वनीपिं मैनातय् जुजु जुल ।

वया छम्ह काय् दु । वैश वंलिसें बोधिसत्वया मिखा बमलाना वन । उकिं काय्म्हं मांबौ निम्हेसित नसा माला नकेगु यात । इमिगु बांलाक पालन पोषण याना च्वन । छन्हु नसा माः ववं व पर्वतया च्वकाय् थ्यन । अन समुद्र पारी वं छगू द्वीप खन । अन सुवर्णवर्णगु अँ दुगु जुयाच्वन । वं कन्हय्या नसा अनं हे हयेगु बिचाः यात ।

प्राणीं सदां भोजनया मात्रा थुइकेमाः । मात्रा कथं
नयेसःम्ह सदां निरोगी जुइ । सदां खुसी जुइ । आयु बढे जुइ । थुगु खँयात जातकय् थुकथं न्ह्यथनातःगु दु —रुखा सुखा नइम्ह
जु । आपाः नइम्ह जुइमते । प्राप्त जूगु भोजनया मात्रा
सिउम्हसिया बेदना क्षीण जुया वनी । नसा नं याउँक पचे जुइ । व लिसें आयु नं बढे जुइ ।

कन्हय्कुन्हु इलय् नसा मालेत पिहां वन । व समुद्र पारी च्वंगु द्विपपाखे ब्वया वन । अनया आम्रवनय् थ्यनेवं अँया रस त्वन । पाके जूगु अतिकं साःगु अँया रस । थःम्हं त्वने फक्व त्वन । अले थः मांबापिंत नं उगु अँ हयाबिल । बौधिसत्वं अँया रसं समुद्रपारीया अँ धकाः म्हसीकल । थ्व खँ सीवं बोधिसत्वं थः काय्यात धाल,—‘बाबु थुगु द्विपय् वनीपिं मैना आपाः म्वाइमखु ।

उकिं हानं छ छगु द्विपय् वने मते ।’तर काय्म्हं बौया खँ मन्यं । व हानं अन हे वन । थुकथं अन वनीगु वया दिनचर्या हे जुल । छन्हुया दिं, वं अन आपालं अँया रस त्वन । मांबौयात पाके जूगु अँ नं ज्वन । व समुद्रया च्वय् च्वय् ब्वया वल । ब्वब्वं वयात त्यानुसे च्वन । प्वाः जायेक अँया रस त्वंगुलिं न्ह्यः नं वल । न्ह्यलं ब्वाब्वां व ब्वयाच्वन ।

न्ह्यःया सुरय् त्वाथय् च्वंगु अँ समुद्रय् कुतुंवन । वया लँपु दापा जुल । वं थः समुद्रया द्यःने लाःगु मचाल । लखय् लायेवं व ब्वये मफुत । छत्थुं लखय् च्वंम्ह छम्ह न्यां थाहां वल । न्यां वयात ज्वनाः नया बिल ।लिहां वये माःगु इलय् तकं थः काय् लिहां मवल । थुकिं यानाः बोधिसत्वं थः काय् समुद्रय् कुतुंवन धकाः सीकल । काय् मदयेवं मांबौपिंत नसा माला नकीपिं मन्त ।

नसा नये मखनाः उपिं नं गंसी जुजुं वन । छन्हु इपिं नं अथें सिनावन । संसारया विचित्रगु संरचना जातकय् कनातःगु दु । थन बल्लाः–त्याः । छम्हनाप मेम्हसिया जीवन निर्भर । झंगया नसा– फल (सिसाबुसा) । उकिया रसय् निर्भर । सवाः दतकि मक्ख । तर जब व समुद्रय् दुबिन । व छम्ह न्याया नसा जुयाबिल । न्याया म्वायेगु आधार जुयाबिल, न्याया आहार जुयाबिल ।

थौं वैज्ञानिकतय्सं नं थज्याःगु इको सिष्टम थुइका बियाच्वंगु दु । तर जातक थौंया खँ मखु । द्वलंद्वः दँ न्ह्यःया खँ खः । थुकिं अँ, मैना (झंगः) व न्याया जीवनया इको सिष्टमयात न्ह्यब्वया बिउगु दु । मांबौया लागिं थः सन्तान तुतां जुइ । बुराबुरी जुइवं सन्तानया भरय् जीवन हनी । जब सन्तानं बांलाःगु ज्याखं याइ, अबलय् मांबौया जीवन नं याउँसे च्वनी ।

जातकय् काय्म्हं मांबौया लागिं सदां नसा माला हया बीगु खः । काय्या भलसाय् च्वंपिं मांबौ । काय्पाखें सन्तुष्ट नं जू । सदां नसा नके हः । जीवन याउँसे च्वं । आनन्द व । तर छन्हु काय्म्ह समुद्रय् दुन । मांबौ निम्हेसियां नये त्वने मखन । नसा मदयाः म्ह गन वन । निम्हं गंसि जुल । थुकिं यानाः सिना तकं वन । नसा म्वायेगु आधार खः ।

नसा मदयेकं प्राणी तःन्हु तक म्वाये फइमखु धइगु खँ जातकं क्यं । थ्व सत्य खः । यथार्थ व वास्तविक घटना खः । तर थौंया युग आधुनिक युग । म्हिगः स्वया विकसित ई । न्ह्यागुं इलय् न्ह्यागु नं नसा नये दु । म्हुतुया सवाः कथं हिलाः तकं नयेदु । अझ छकु क्वथाय् च्वनाः थीथी देय्या नसा तकं नयेदु । सुथय् न्हिनय् व बहनी थः यत्थें नसां प्वाः जायेके दु ।

नसा नयेत छुं कथंया बन्देज मदु । न्ह्याक्वः नःसां जिउ । न्ह्याबले नःसां जिउ । दुपिनि दुथें प्वाः जायेके दु । थःपिनि यत्थें । उकिं थौं नसाया कारणं ल्वचं कःपिं नं दु । थुकिं यानाः मृत्युया म्हुतुइ थ्यंपिं नं दु । खय्त ला थुगु जातकय् नं नसाया कारणं मृत्युया म्हुतुइ थ्यंगु खँ कनातःगु दु । उकिं थुकि धयातःगु दु । गबलय् तक उम्ह मैना झंगलं भोजनया मात्रा ज्ञां दयेका च्वन ।

अबले तक जीवनया लँय् न्ह्याःवन । मांबौया पालन पोषण नं यानाच्वन । तर गबलय् वं आपालं आपा नयेगु यात अबलय् व समुद्रय् कुतुं वन । व धात्थें मात्राछि मसिउम्ह जुल । प्राणीं सदां भोजनया मात्रा थुइकेमाः । मात्रा कथं नयेसःम्ह सदां निरोगी जुइ । सदां खुसी जुइ । आयु बढे जुइ । थुगु खँयात जातकय् थुकथं न्ह्यथनातःगु दु —रुखा सुखा नइम्ह जु ।

आपाः नइम्ह जुइमते । प्वाः तग्वः जुइका जुइमते । भतिचा आहार नइम्ह जु । प्वाथय् प्यपे न्यापेया थाय् खालि यानाः लः त्वं । थः थःम्हं संयमी जु । सुखपूर्वक म्वायेया लागिं थुलि दःसा गाः । प्राप्त जूगु भोजनया मात्रा सिउम्हसिया बेदना क्षीण जुया वनी । नसा नं याउँक पचे जुइ । व लिसें आयु नं बढे जुइ ।

 

सम्बन्धित बुखँ

LEAVE YOUR COMMENTS